loading...
آموزش موسیقی
موزیک دون بازدید : 68 یکشنبه 16 خرداد 1400 نظرات (0)

ساز کمانچه تاثیر زیادی بر بقا و پیشرفت موسیقی سنتی ایرانی داشته است. همه ی موسیقی دانان و بزرگان موسیقی ایرانی معتقدند که کمانچه، پس از تار اصلی ترین ساز ملی ایران است. کمانچه با صدای خش دار و تو دماغی اش، همواره بخش مهمی از هویت موسیقی ایرانی بوده است.

این ساز هم در تک نوازی و هم در گروه نوازی جایگاه ویژه ای داشته و دارد. بعضی از بزرگان موسیقی معتقدند چنانچه در قطعه ای متشکل از سازهای مختلف ایرانی، بخش مربوط به کمانچه درست و زیبا اجرا شود، آن قطعه گوش نواز و زیبا خواهد بود و برعکس چنانچه بخش مربوط به کمانچه بد اجرا شود، کل قطعه بد و گوش خراش خواهد بود.

نوای کمانچه، چه غمگین بنوازد و چه شاد، گویی قصه گوی تاریخ سرزمین ماست و از تلخی ها و شیرینی های مردم این سرزمین می گوید. این ساز به ثبت جهانی در سازمان یونسکو رسیده است.

تاریخچه کمانچه

گفته می شود ریشه ی کمانچه، ساز رباب بوده است و در طول زمان تکامل یافته و به کمانچه تبدیل شده است. رباب در واقع به زبان عربی همان کمانچه است. در کتاب موسیقی کبیر اثر ابونصر فارابی، تصویر سازی شبیه به کمانچه وجود دارد که رباب نامیده شده است. البته این ساز فرق هایی هم با کمانچه دارد از جمله اینکه در آن زمان ساز رباب دو سیم داشته که بعدها به سه سیم تکامل یافته، و همانطور که می دانید کمانچه ی امروزی چهار سیم دارد.

روح الله خالقی نیز عقیده دارد ساز رباب ریشه ی کمانچه است و پس از تکامل در طول زمان به کمانچه ی امروزی تبدیل شده است. او در کتاب سرگذشت موسیقی ایران به این مسأله می پردازد و اشاره می کند کمانچه در دوران صفوی و پس از آن به عنوان یکی از سازهای اصلی موسیقی ایرانی جایگاه مهمی پیدا کرد.

البته ساز کمانچه سازی کهن است که در سال های دور نیز در موسیقی قومی بخش های مختلف ایران وجود داشته است. کمانچه ی ترکمنی، آذربایجانی، لری، بختیاری و کمانچه محلی کرمانجی و .... هرکدام ویژگی های خاص خود را دارند و به یکی از اقوام ایرانی مربوط می شوند.

آشنایی با ساختمان کمانچه

کمانچه یک ساز زهی - آرشه ای است که بخش های مختلف آن از جنس های مختلفی مثل چوب، فلز، پوست و استخوان تشکیل شده است. 

ساز کمانچه در حالت نشسته نواخته می شود، نوازنده درحالیکه کمانچه را به حالت عمودی در دست چپ نگه داشته است، با انگشت های همین دست روی دسته حرکت می کند و کمانه یا آرشه را به شکل افقی با دست راست، حرکت می دهد و به شکل رفت و برگشت بر روی سیم ها می کشد. 

ساز کمانچه یک پایه ی فلزی دارد که به شکل میله است و یک خار در پایین این میله قرار گرفته که روی پا یا روی زمین قرار می گیرد. چوبی که برای ساختن کمانچه استفاده می شود، معمولا چوب درخت توت یا افرا است که کهنه شده و عمل آمده است. طول کمانچه از پایین تا بالا، یعنی از پایه ی فلزی تا صراحی که بالاترین قسمت ساز و بالای سرپنجه است حدود 75 سانتی متر است.

ساختار ساز کمانچه

دایره المعارف فارسی جلد دو در مورد کمانچه اینگونه نوشته است: کمانچه؛ از سازهای زهی قدیم ایران و در واقع نوع تکامل یافته رباب است. کاسه گرد و پایه آهنی دارد و مانند تار و ویولون سیم‌های آن را با گوشی محکم و کوک می‌کنند. کمانی که با آن کمانچه را می‌نوازند کمانه نام دارد و همان است که در ویولون کلمه فرانسوی آرشه به معنی کمان کوچک جای آن را گرفته است.

قسمت های تشکیل دهنده ساز کمانچه

قسمت اصلی تشکیل دهنده ی ساز کمانچه، کاسه ی آن است که در شکل ها و چوب های مختلف ساخته می شود. کاسه های کمانچه های مختلف ممکن است در اندازه ها و با چوب هایی از جنس های مختلف ساخته شوند. 

کاسه ی کمانچه عموما به شکل کروی یا مخروطی ناقص ساخته می شود. کمانچه هایی که کاسه ی آنها به شکل مخروط ناقص است را معمولا به صورت پشت باز درست می کنند.

این مدل از کمانچه بیشتر در استان های مرکزی ایران، خصوصا لرستان رایج هستند. این نوع از کمانچه ها صدایی قوی و شفاف دارند و به دلیل اینکه کاسه ی آنها سبک وزن است برای نواختن قطعاتی که احتیاج به چرخاندن سریع کمانچه دارند آسان تر هستند.

کاسه های کروی کمانچه ها  به دو شکل ساخته می شوند، یک تکه و یا ترکه ای که از کنار هم گذاشتن ترکه ها درون قالب و خم کردن آنها ساخته می شود. نوع پشت باز کمانچه ها عموما از چوب توت یک تکه درست می شود. 

کاسه های کروی یک تکه ممکن است از چوب های مختلفی ساخته شوند، اما معمولا از چوب گردو برای ساخت آنها استفاده می شود. کاسه های کروی از کاسه های ترکه ای سنگین تر هستند و به همین دلیل چرخاندن ساز در آنها سخت تر است.

کاسه کمانچه در شهرها و استان های مختلف ایران ممکن است باهم متفاوت باشد، اما کاسه کمانچه به شکل سنتی قطری حدود بیست سانتی متر دارد. درحالیکه کاسه ی کمانچه ی ترکمن ها بسیار کوچک تر است. در کشور های دیگر نیز سازهایی شبیه به کمانچه دارند که اغلب با پوست نارگیل ساخته می شوند و قطر کاسه ی آنها کوچکتر است.

بر روی دهانه ی کمانچه یک پوست می کشند که ممکن است پوست حیوانات مختلفی از جمله گاو، آهو یا ماهی باشد.

برعکس کاسه ک به شکل های مختلفی ساخته می شود، دسته ی کمانچه معمولا به یک شکل ساخته می شود و جنس آن از چوب درخت گردو است. فرم دسته به شکل مخروطی ناقص و قطر آن از پایین به بالا کمی زیاد می شود. طول دسته ی کمانچه هم حدود 31 سانتی متر است.

امروزه کمانچه دارای 4 سیم است، اما این تعداد در گذشته سه سیم بوده است. سیم پس از عبور از روی شیطانک و دسته، از روی کاسه گذشته و به سیم گیر متصل می شوند.

 

 

 

 

برای نواختن کمانچه از آرشه استفاده می شود، که ابتدا به نام کمانه شناخته می شده است. آرشه در واقع چوبی به طول 60 سانتی است که به یک طرف خم شده و جنس آن از موی دم اسب است.

برعکس سازهای زهی غربی، که موی آرشه محکم روی چوب کشیده می شود، موی آرشه ی کمانچه محکم روی چوب کشیده نمی شود، خود نوازنده در هنگام نواختن ساز فشار آرشه روی سیم را تنظیم می کند.

 

 

 

 

صدای کمانچه به موارد مختلفی وابسته است از جمله: جنس چوب، شکل کاسه، اندازه های ساز، جنس پوست، ضخامت کاسه در نقاط مختلف، خرک، جنس سیم ها و....

نوازندگان مطرح کمانچه

از تعدادی از نوازندگان قدیمی کمانچه آثاری ضبط شده و به جا مانده است مانند باقرخان رامشگر، حسین خان اسماعیل زاده، و صفدر خان. در قرن چهاردهم شمسی، ویولن که یک ساز آرشه ای غربی محسوب میشد،  برای اولین بار وارد ایران شد و به موسیقی ایرانی راه یافت.

بعد از ظهور ویولن برای مدتی کمانچه در موسیقی ایرانی کم فروغ گشت تا زمانیکه بار دیگر به همت روح الله خالقی، علی اصغر بهاری شروع به نواختن و پراکندن نوای کمانچه کرد و با تربیت شاگردان چیره دست توانست کمانچه را به عرصه موسیقی برگرداند و به این ساز اصیل و فوق العاده رونقی دوباره ببخشد.

بنابراین از تاثیرگذارترین چهره های موسیقی بر روی ساز کمانچه می توان از علی اصغر بهاری نام برد، به حدی که تمام نوازندگان کمانچه ی امروزی به نوعی پیرو و شاگرد مکتب او هستند. 

از برچسته ترین چهره های کمانچه نوازی در ایران میتوان به استادانی چون محمدرضا لطفی و کیهان کلهر اشاره کرد. در کنار این چهره های بنام، استید چیره دست دیگی نیز به رونق و حفط ساز کمانچه کمک کرده اند که میتوان به نام های ایشان اشاره کرد: داوود گنجه‌ای، محمد مقدسی، علی اکبر شکارچی، مهدی آذرسینا، درویش‌رضا منظمی، هادی منتظری، سعید فرجپوری، اردشیر کامکار

تک نوازی کمانچه استاد کیهان کلهر

 


 

 

 منبع: سایت گوشنوازان / پکیج آموزش کمانچه از صفر تا صد بصورت مجازی و تصویری

موزیک دون بازدید : 56 جمعه 14 خرداد 1400 نظرات (0)

یکی از سازهای زهی - ضربه ای یا مضرابی موسیقی ایرانی ساز سنتور است که از نظر هندسی کاملا منظم و به شکل ذوزنقه میباشد. این ساز از یک جعبه ی تشدید صدای چوبی به شکل ذوزنقه ساخته شده، بلندترین ضلع ذورنقه نزدیک نوازنده قرار میگیرد، و دو ضلع هم اندازه آن را به ضلع روبرو متصل می نمایند. جنس چوب استفاده شده در سنتورمعمولا چوب گردو یا سرو است. عموما بزرگترین ضلع، حدود 90 سانتی متر و کوتاه ترین ضلع حدود 35 سانتی متر هستند. دو ضلع مورب نیز طولی مساوی 38 سانت متر دارند. ارتفاع ساز سنتور چیزی بین 8 تا 10 سانتی متر است.

روی صفحه ی سنتور، دو سوراخ به شکل گل کنده شد اند که بغیر از افزودن زیبایی بصری به ساز، باعث تلطیف صدا و شفاف و نرم شدن آن میشوند. ساز سنتور بیشتر از چهار اکتاو محدوده ی صدادهی دارد که باعث میشود یکی از منعطف ترین سازهای ایرانی باشد. صدای شفاف و شیشه ای و قابلیت تک نوازی و هم نوازی سنتور را به سازی محبوب و دوست داشتنی تبدیل کرده است.

سنتور تعداد ۷۲ سیم دارد که این سیم‌ها به دسته‌های چهارتایی تقسیم می‌شوند. سپس این دسته‌ها از روی یک خرک عبور کرده و هر چهار سیم، هم‌کوک می‌باشند؛ اما هر کدام به صورت کاملاً جداگانه، به گوشه‌های معینی که در سطح جانبی راست سنتور کار گذاشته شده‌است، متصل می‌گردند.

نوازندگی سنتور با دو چوب نازک با نام مضراب، انجام می‌شود. مضراب‌ها در گذشته بدون نمد بودند، ولی امروزه به مضراب‌ها نمد می‌چسبانند؛ زیرا باعث نرمتر و کم زنگ‌تر شدن آوای سنتور می‌گردد. نوازندگی این ساز علاوه بر چابکی دست‌ها، به تمرکز ذهن نیز نیاز دارد که تنها با آزمون فراوان کسب خواهد شد.

تاریخچه سنتور

سنتور که سنطور هم گفته میشود در قرن چهارم توسط موسیقیدان برچسته و فیلسوف خوش آوازه ابونصر فارابی ساخته شده است. در حکاکی های دوره های تاریخی آشوری و بابلی، شواهدی مبنی بر وجود سازی شبیه به سنتور وجود دارد. در این تصاویر افرادی نشان داده شده اند که سازی شبیه به سنتور را با طناب به گردن خود آویخته اند و با آن موسیقی مینوازند.

تصویر حکاکی قدیمی بر روی سنگ مربوط به آثار تاریخی بابل که در آن افراد مشغول نواختن سازی شبیه به سنتور با دو مضراب هستند.

تصویر بازسازی شده

نام سنتور در کتاب های قدیمی و اشعار شاعران گذشته بارها آمده است. به روشنی مشخص نیست که این ساز اولین بار در کدام کشور نواخته شده است، اما چیزی که مشخص است این حقیقت است که این ساز پیش از ظهور اسلام بین ایرانیان شناخته شده بوده است و آن را با نام "کونار" میشناختند. بعد از ظهور اسلام عبدالقادر مراغه ای سازی را معرفی کرد که شبیه سنتور بود و نام آن را "ساز" یا "طوفان" نامید. فرق "ساز" با سنتور امروزی این بود که برای هر صدا فقط یک سیم بسته میشد و برای کوک کردن هم خرک ها جابجا میشدند.

تصویر زن سنتور نواز در هشت بهشت اصفهان در سال 1669

باتوجه به شواهد به دست آمده و قدمت آثاری که وجود سنتور در ایران را تایید میکنند، گفته میشود که به احتمال زیاد سنتور از ایران با نام های مختلف وارد سایر کشورها شده است. مدل های مختلفی از سنتور با تفاوت های کم و زیاد در کشورهایی مانند هند، چین، ترکیه، مصر، عراق و جمهوری چک وجود دارند. ساز سنتور در کشور چین با نام "بان-کین"، در کشور هند با نام "سنتور"، در انگلستان با نام "باترفلای"، در کامبوج با نام "فی"، در اروپای شرقی با نام "دالسی-مر"، در آلمان و اتریش با نام "مک پر"، و در آمریکا نیز با نام "زیتر" شناخته میشود. تمام این سازها با تشابهات زیاد و تفاوت های اندک شبیه به ساز سنتور میباشند. البته ساز سنتور در کشورهای ارمنستان و گرجستان نیز شناخته شده است. 

براساس دست نوشته های قدیمی موجود، به دلیل آمد و شد های بسیار بین چین و خاورمیانه در زمان امپراتوری سلسله ی مین، ساز سنتور از راه دریا از فارس به چین رسید و در آغاز در استان کانتون و پس از آن کم کم در تمام سرزمین چین گسترش یافت. در حال حاضر سنتور پینی که به نام یان-کین شناخته میشود، ساز ملی چین محسوب میشود.

رئوف یکتا بیگ که از بزرگان موسیقی ترکیه است در روایت دیگری در دایره المعارف لاوینیاک (1922) اینگونه مینویسد: سنتور در واقع یکی از سازهای قدیمی یهود است. در دایره المعارف موسیقی لاروس گفته شده است که قوم یهود بسیار ساز سنتور را دوست داشته اند و ساز سنتور به احتمال زیاد پس از ساز قانون بوجود آمده است. این ساز پیش از قرون وسطی وارد اروپا شده و مورد توجه مردم قرار گرفته است. به این دلیل که در آغاز پیدایش مسیح هنر و موسیقی در خدمت مذهب درآمده بود، اروپائیان از ساز سنتور نیز در همین راه استفاده کرده و از تکامل  این ساز در طول تاریخ ساز پیانو بوجود آمد.

سنتور نوازان بنام و مطرح ایرانی

سنتور یکی از سازهایی است که بخاطر صدای زیبا و خاص اش، از گذشته تا به امروز همواره بین مردم محبوب بوده است، و مشتاقان زیادی را به سمت خود جلب کرده است. هرچند نواختن ساز سنتور بنظر ساده می آید و حتی افراد مبتدی هم میتوانند صدایی گوش نواز از آن بوجود بیاورند، اما نوازندگی حرفه ای سنتور، به آموزش، تمرین و پشتکار زیادی احتیاج دارد. نوازندگان سنتور زیادی در طول تاریخ این ساز را به شکل حرفه ای و با مهارت تمام نواخته اند که باعث شده است نام آنان در تاریخ نوازندگی این ساز جاودانه شود. از جمله این سنتور نوازان چیره دست میتوان به نام هایی اشاره کرد همچون: محمدصادق خان (سرورالملک)، علی اکبر خان شاهی، حبیب سماع حضور، حبیب سماعی، حسین صبا، ابوالحسن صبا، رضا ورزنده، منصور صارمی، فرامرز پایور، رضا شفیعیان، مجید کیانی، اسماعیل تهرانی، پرویز مشکاتیان، پشنگ کامکار، اردوان کامکار، سوسن دهلوی، حسین ملک و...

آشنایی با سنتور

برای شناخت یک سنتور خوب، باید ابتدا نکاتی را درباره خرید یک سنتور خوب بدانید. در ادامه مقاله، تمامیِ نکاتی را که باید درباره شناخت یک سنتور درجه یک تا درجه سه بدانید، به شما آموزش خواهیم داد.
خرید سنتور یکی از مهم ترین مراحلی است که تمام هنرآموزان در مقطع مشخصی از زندگی هنری خود، با آن مواجه شده و مطمئناً دانستن نکات و اصول مهمی که در ادامه ذکر خواهیم کرد، می تواند به شما در انتخاب یک سنتور مناسب و البته خوش صدا کمک کند.
پیش از انتخاب سنتور، باید ابتدا سبک مورد علاقه خود را بشناسید، با استاد موسیقی مشورت کرده و سپس اقدام به خرید ساز کنید. در ادامه ی مقاله، ابتدا انواع سازهای سنتور و ساختار آن‍ها را به تفصیل توضیح دادیم و سپس نکات مهمی را برای شما برشماردیم، پس در ادامه همراه ما باشید.
 

 انواع سنتور

ساز سنتور انواع مختلفی دارد که محبوب ترین و رایج ترین آن در ایران، سنتور سُل کوک و لاکوک است که استادان سنتور هم معمولا به شاگردان خود استفاده از همین سنتور را پیشنهاد میکنند. به غیر از این دو نوع شناخته شده، مدل های دیگری از سنتور با ابعاد کلاف و تعداد خرک های متفاوت نیز ساخته و نواخته میشوند.

سنتور های 10 خرک، 11 خرک و 12 خرک انواع دیگری از سنتور هستند که هر نوازنده ای براساس سلیقه یا تجربیات شخصی خود ممکن است از آنها استفاده کند، با استفاده از این نوع سنتور به دلیل وجود خرک های اضافی و قابلیت جابجا کردن آنها، امکان اجرای چند دستگاه تنها با یک مرحله کوک سنتور میسر میشود. منظور از سنتور 12 خرک، سنتوری است که در هرکدام از ردیف های سفید و زرد، 12 خرک و در مجموع 24 خرک دارد. کوک کردن این سنتورها با سنتورهای 9 خرک تفاوت دارد و روش مخصوص به خودش را دارد.

سنتور لا کوک به نسبت سنتر سل کوک صدای زیرتری دارد و یک پرده بالاتر از سنتور سل کوک، کوک میشود. هردو سنتور سل کوک و لا کودک از نوع سنتور 9 خرک میباشند. سنتور لاکوک بیشتر در تک نوازی و بداهه نوازی ها مورد استفاده قرار میگیرد و اخیرا بسیار رایج شده است.

اجزای ساز سنتور

بد نیست تا با هم، نگاهی به این ساز چوبی و فلزی خوش آهنگ بیاندازیم. یک سنتور به طور کلی از ۹ قسمت تشکیل شده‌است که در این بخش، به معرفی تک تک این اجزا می‌پردازیم.

بدنه سنتور

بدنه سنتور از یک جعبه بزرگ چوبی تشکیل شده که آن را رزونانس می‌نامند. این قسمت که بزرگ‍ترین بخش هر سنتور را تشکیل می‌دهد معمولا از چوب گردو ساخته می‌شود و خود متشکل از بخش‌های کوچک‍تری است. خرک‌های سنتور، روی صفحه‌ی بالایی این جعبه چوبی قرار می‌گیرد. جالب است بدانید خرک‌ها می‌توانند فشاری نزدیک به ۲۰۰ کیلوگرم یا بیشتر را از سوی سیم‌ها تحمل کنند.

کلاف سنتور

کلاف سنتور ۴ ضلع دارد و به شکل ذوزنقه است. این کلاف ذوزنقه، محیط سنتور را شکل می‌دهد. گوشی‌های سنتور، بر روی ظلع سمت راست کلاف قرار دارند. ظلع سمت چپ کلاف، محل نصب سیم گیرها است. به ظلع جلویی سنتور که از سایر اضلاع ذوزنقه کوچکتر است، پیشانی ساز می‌گویند.

پل سنتور

پل‌های سنتور، مانند ستون‌های استوانه‌ای یک ساختمان وظیفه‌ی تحمل بار صفحه رویی سنتور را بر عهده دارند. محل قرارگیری این پل‌ها که دورن جعبه سنتور قرار دارند، در کیفیت و نوع صدای ساز بسیار موثر است.

سیم سنتور

سیم را شاید بتوان یکی از مهم‌ترین اجزا در بسیاری از سازها دانست. این جسم فلزی خوش صدا، در ساز سنتور نیز، نقش مهمی ایفا می‌کند. به طور کلی دو نوع سیم در سنتور وجود دارد که از لحاظ جنس و رنگ باهم تفاوت دارند. رنگ سیم‌های سنتور، زرد و سفید است و به ترتیب وظیفه‌ی تولید صدای بم و زیر را بر عهده دارند.

خرک

خر‌ک‌های سنتور، مهره‌های چوبی هستند که زیر سیم‌ها قرار می‌گیرند. مفتول کوچکی برای عدم تماس مهره‌های چوبی با سیم‌های سنتور در بالای خرک‌ها قرار گرفته‌است. تعداد خرک‌ها در سنتور با توجه به نوع و کاربرد ساز، متفاوت است.
گوشی سنتور
گوشی‌های سنتور، وظیفه‌ی کوک کردن سیم‌ها را برعهد دارند. شما می‌توانید این کار را مانند بسیاری از سازها با چرخاندن گوشی و تغییر در سفتی سیم‌ها انجام دهید. البته باید بدانید این وسیله‌ی فولادی با استفاده از آچار کوک حرکت کرده و ساز را کوک می‌کند.

سیم گیر

سیم گیرها، همانطور که از نامشان پیداست، مفتول‌های فلزی کوچکی هستند که وظیفه‌ی نگه داشتن سیم‌ها را بر عهده دارند.

شیطانک

شیطانک‌ها در سمت چپ و راست صفحه رویی سنتور قرار دارند و از چوب ساخته شده‌اند. درون این قطعات چوبی و باریک، مفتول‌های فلزی قرار گرفته تا از تماس مستقیم سیم‌ها با چوب جلوگیری شود.

آچار کوک

از این وسیله برای چرخاندن گوشی‌های سنتور و کوک کردن سیم‌ها استفاده می‌شود. آچار کوک‌ها معمولا T شکل هستند. البته برای کوک کردن ساز، در سطوح  می‌توان از آچار کوک روان استفاده کرد. این آچار ابعاد کوچک‍تری دارد و همانطور که از نامش پیداست، سیم‌ها را به سهولت کوک می‌کند.

مضراب

در سنتور مانند بسیاری از سازهای زهی، از وسیله‌ای برای ضربه‌زدن به سیم‌ها استفاده می‌شود. مضراب را می‌توان وسیله‌ای مانند آرشه در ویولون دانست. نوازنده با در دست داشتن این قطعه چوبی و ضربه زدن به سیم‌ها، صدا تولید می‌کند. معمولا در قسمت بالای مضراب، قطعه نمدی کوچکی چسبانده می‌شود تا صدای ملایم‌تری تولید کند. اگر قصدتان آموزش و فراگیری سنتور است یا در ابتدای راه هستید، اولین گام شما یادگیری نحوه درست گرفتن مضراب است.
 

مراحل آموزش سنتور

از مهمترین قسمت‌های آموزش سازهای موسیقی، آشنایی با ساختار ساز انتخابی است. هنرجو در ابتدا باید درباره ساختار فیزیکی ساز و چیدمان سیم‌ها بر روی بدنه، به طور کامل اطلاعات کافی کسب نماید و این امر بسیار مهم و ضروری است.

هم چنین نحوه صحیح نشستن هنگام نوازندگی، تأثیر مستقیمی در کیفیت نواختن نوازنده دارد. نحوه نشستن در هر ساز، به ساختار آن بستگی دارد. ساز سنتور برخلاف بسیاری از سازها، با فاصله مشخصی از بدن نوازنده قرار می‌گیرد. در این حالت آگاهی از استانداردهای نشستن صحیح مانند فاصله ساز از نوازنده و زاویه صحیح دست‌ها نسبت به ساز، برای هنرجویانی که در ابتداری کارِ آموزش سنتور هستند، بسیار ضروری است.

مراحل ابتدایی برای یادگیری ساز سنتور

  • به صدای سنتور گوش کنید. آلبومی کامل از سنتور نوازی خریداری نموده و به آن با دقت بسیار، گوش فرا دهید.
  • اگر به یادگیری سنتور علاقه مندید، باید سنتور و مضراب و آچار کوک را خریداری نمایید.
  • حتماً در تمامیِ کارها، از خریداری ساز خود گرفته تا یکایک مراحل آموزش، با استاد خود مشورت نمایید. همچنین می‌توانید کتاب "دستور سنتور استاد پایور" را خریداری کرده و مطالب مقدماتی آنرا مطالعه کنید.
  • درس اول این کتاب را مطالعه و شروع کرده و تا یک هفته، روی همین درس تمرین کنید.
  • درس دوم را، از هفته دوم شروع وکرده و تمرین نمایید.
  • درس ۱ از دروس ابتدایی سنتور را بخوانید. این درس، به شناخت بهتر نت‌های سنتور شما، کمک شایانی خواهد کرد. همچنین خلاصه‌ای از رئوس مطالب کتاب‌های مختلف می‌باشد که در این درس گرد آوری و تألیف شده است.

مضراب‌ها در سنتور

مضراب سنتور از جنس چوب می‌باشد. با دقت در مضراب سنتور، متوجه ناحیه حلقه‌ای روی آن خواهید شد. این قسمت محل قرارگیری انگشتان است و به بهتر نگه داشتن مضراب در دست کمک می‌کند. معمولاً از نمد در قسمت جلوییِ مضراب استفاده می‌شود، زیرا نمد موجب نرم شدن و شفافیت صدا خواهد شد.

بعد از آشنایی مقدماتی با نحوه صحیح نشستن و ساختار کلی مضراب‌ها، باید نحوه درست به دست گرفتن مضراب‌ها و روش صحیح مضراب زنی را به هنرجویان عزیز و علاقمند، آموزش داد، زیرا این موارد، شالوده‌های اصلی نوازندگی هستند.

آموزش نت خوانی و نواختن نت‌ها

یادگیری نت خوانی در موسیقی، همانند یادگرفتن حروف الفبا در زبان فارسی است. آموزش صحیح و استاندارد نت خوانی و ریتم، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بوده و هنرجو را برای رسیدن به هدف نهایی (نواختن ساز) آماده می‌کند.

این مرحله، از مهمترین مراحل آموزش در هر نوع سازی است. در این مرحله است که هنرجو با دنیای موسیقی آشنا می‌شود و درک درست و صحیحی از ساختار ریتم و فواصل نت‌ها در موسیقی پیدا می‌کند. این مرحله‌ی مهم و حیاتی، به صبر و اشتیاق بالای هنر جو نیاز دارد.

یادگیری سنتور و اجرای قطعات موسیقی

شیرین‌ترین بخش آموزش سنتور، اجرای قطعات موسیقی توسط ساز است. پس از آموختن ساختارهای مورد نیاز، اکنون هنرجو برای اجرای قطعات موسیقی ساده، آماده است. در آموزش سازهای ایرانی، اولویت شروع، در نواختن قطعات با دستگاه‌ها و تم‌های ایرانی است. ولی این بستگی به استاد دارد تا با توجه به روحیات و تشخیص سطح هنرجو، قطعات موسیقی را برای وی انتخاب کند.

انتخاب صحیح و مناسب قطعات برای هنرجویان، تأثیر زیادی در ایجاد انگیزه و اشتیاق آنها در نوازندگی خواهد داشت و این یکی از تخصصی‌ترین قسمت‌های آموزش سنتور به روش اصولی است. استادان بزرگ و زبردست با داشتن سال‌ها تجربه و روبرو شدن با شاگردان و همراه با روحیات مختلف، بیشترین تأثیر را در تشویق هنرجویان به یادگیری سنتور و در نهایت لذت بردن از ساز خواهند داشت.

    آموزش سنتور مقدماتی

    اگر شما در حال مطالعه این مطلب هستید احتمالا دنبال آموزش مقدماتی سنتور هستید. در این ایام کرونا، مشکل حضور در کلاس اول معضل یادگیری این ساز است. به همین دلیل پیشنهاد می کنیم دوره های آنلاین خنیاگر را از طریق این وب سایت دنبال نمائید.

    خنیاگر با پشتوانه تجربه استاد سعید ثابت، تیم کارگردانی، فیلم برداری و تدوین توانسته ویدئوهای بی نظیر این حوزه را برای شما عزیزان تدوین و تولید کند.

    برای کسب اطلاعات بیشتر پیشنهاد می کنیم به صفحه آموزش سنتور خنیاگر مراجعه نمائید.

    منبع: سایت گوشنوازان / دانلود پکیج آموزش سنتور از مبتدی تا حرفه ای بصورت مجازی و تصویری

    موزیک دون بازدید : 63 شنبه 01 خرداد 1400 نظرات (0)

    ساز تنبک یا تمبک، دمبک، دندونک یا ضرب از قدیمی ترین سازهای کوبه ای ایرانی است. از دیدگاه ساز شناسی، تمبک که سازی پوستی است، در دسته بندی طبل های جام شکل قرار می گیرد. سازهایی مثل داربوکا که متعلق به کشورهای عربی و ترکیه است و ساز زیربغلی افغانستان، از دیگر سازهای این دسته بندی هستند. 

    اخیرا تنبک توانسته پیشرفت قابل قبولی در موسیقی ایرانی داشته باشد، تا حدی که به عنوان ساز تکنواز و مستقل نیز مورد استفاده و مقبولیت قرار می گیرد.

    تاریخچه ساز تنبک

    درباره ی نام ساز تنبک هنوز نظری واحد وجود ندارد، بهمن رجبی در کتاب "تنبک و نگرشی به ریتم از زوایای مختلف" بیان می کند که نام اصلی این ساز از ابتدا تنبک بوده است و در گفتار، حرف "ن" ساکن، به "م" تبدیل شده است، مانند کلمه ی شنبه که در گفتار روزمره "شمبه" تلفظ می شود. و عده ای دیگر بر این باورند که کلمه ی تنبک معنای درست و منطقی ای ندارد و اشتباها بین مردم جا افتاده است.

    از طرفی دیگر تنبک نوازی تکنیک هایی به اسم "تم"، "بک"، "پلنگ" و "ریز" دارد که نام تمبک را معنادار و منطقی می سازد. کلمه ی tambourine در زبان های اروپایی برای ساز تمبک به کار رفته می شود که ریشه ی آن به کلمه ی تنبور پهلوی بازمی گردد.

    تاریخ تنبک که در زبان پهلوی به نام دمبلک شناخته می شده به قبل از اسلام نیز می رسد. دکتر معین معتقد است که نام دمبک نیز تغییر یافته ی همین نام است.

    از بین سازهای کوبه ای، تنها تمبک است با ده انگشت نواخته می شود. سازهای کوبه ای قدیمی ترین سازهای موجود در تمدن بشری هستند، این سازها در ابتدا ابزاری برای ترساندن و دور کردن حیوانات وحشی، و یا وسیله ای برای برقراری ارتباط و پیام رسانی به یکدیگر بوده اند.

    اجزای سازنده ی تنبک

    تنبک از جنس چوب درخت های توت، کاج، گردو، زبان گنجشک و...، و به صورت یک تکه ساخته میشود. پوستی هم که بر دهانه ی تمبک کشیده می شود، می تواند پوست انواع حیوانات از جمله گوسفند، گوساله، بز یا شتر باشد. البته در قدیم بدنه ی تنبک را علاوه بر چوب از جنس سفال و یا فلز نیز می ساختند، اما امروزه از چوب برای ساختن آن استفاده می شود.

    وقتی که سازنده نوع چوب مورد نظر خود را انتخاب کرد، در ابتدا باید پوست آن را کنده و آن را به فرم مورد نظر برای تنبک در بیاورد. زمانی که شکل دهی انجام شد، چوب را برای مدت چهار ماه در محلی مخصوص قرار داده و به آن دست نمی زند. پس از گذشتن چهار ماه، ساز را برای زمانی حدود یکسال در هوای آزاد قرار می دهند، پس از گذشت این مدت، سرانجام تنبک برای کشیدن پوست بر روی آن آماده است.

    بعضی از سازندگان تنبک نیز، برای زیبایی بیشتر، بر روی بدنه ی تنبک خراطی یا خاتم کاری انجام می دهند، که طبیعتا باعث افزایش قیمت ساز نیز می شود. از مشهورترین سازندگان تنبک میتوان به محبی، همتی، خراشادی و … اشاره کرد.

    این ساز از دو بخش کلی به شکل استوانه تشکیل شده است، قسمت اول که در هنگام نواختن بالا قرار می گیرد، روی سطح آن پوست کشیده شده و قطر آن بین 25 تا 30 سانتی متر است. طول این قسمت نیز 45 سانت است و از پایین به بخش دوم متصل می شود. بخش دوم یک استوانه با قطر کمتر است که در پایین کمی گشادتر میشود، تو خالی است و روی آن پوست کشیده نمی شود.

    تمبک از بخش های مختلفی تشکیل شده است از جمله:

    • دهانه کوچک (کالیبر)
    • دهانه بزرگ
    • نفیر (گلویی)
    • بدنه
    • پوست

    نحوه ی نواختن تنبک

    برای نواختن تنبک، نوازنده می نشیند و ساز را به صورت افقی روی ران خود قرار میدهد، به شکلی که دست هایش کنار دهانه ی بزرگ قرار بگیرد. سپس دست چپش را بالا و دست راستش را سمت راست تنبک قرار می دهد، نوازنده برای نواختن تنبک از انگشتان، نرمه و کف دست خود استفاده می کند و بر بخش های مختلفی از ساز مثل مرکز، میان و کنار ضربه می زند.

    بنابراین وسیله ی نواختن تنبک، انگشتان نوازنده است و به همین دلیل نوازنده میتواند ریزه کاری های بسیار و شیرین کاری های طریفی در نوازندگی خود ایجاد کند که باعث می شود تکنوازی تنبک بسیار جالب و مورد توجه قرار بگیرد.

    نتهای استفاده شده برای نواختن تنبک، مانند سایر سازها، نت های معمول دو، رِ، می، فا، سل، لا، و سی نیستند، بلکه نت هایی قراردادی برای خود تمبک هستند و اشکالی مخصوص به خود دارند.

    این ساز در سایزهای مختلف، برای سنین مختلف وجود دارد، زیرا برای نگه داشتن و نواختن ساز تنبک باید ابعاد آن، با جثه ی نوازنده متناسب باشد.

    جالب است بدانید که نقش تنبک در موسیقی سنتی ایرانی، تنها همراهی با ساز و آواز، و یا نگهداشتن ضرب موسیقی نیست، به همین دلیل گروه تنبک نوازان که با ابتکار حسین تهرانی و بقیه ی همکارانش تشکیل شده در طول 25 سال گذشته اجراهای متفاوتی با تنبک داشته اند و قطعات مختلفی را اجرا کرده اند.

    مشهورترین تنبک نوازان ایران

    از نوازندگان قدیمی تنبک حاجی رضا خان ضرب گیر، رضاقلی خان نوروزی، ابوالحسن صبا، عیسی آقاباشی، مسعودخان، مهدی قیاسی، شعبان خان، عبدالله دوامی و رضا روانبخش بنام ترین چهره های تنبک نوازی هستند.

    همچنین در سال های اخیر و در دوران معاصر نیز تنبک نوازان چیره دست و بنامی پا به عرصه ی موسیقی گذاشته اند که برخی از آنان را در زیر معرفی میکنیم:

    • حسین تهرانی
    • جهانگیر ملک
    • امیر ناصر افتتاح
    • بهمن رجبی
    • ناصر فرهنگ فر
    • محمد اسماعیلی
    • مرتضی اعیان
    • داریوش رفیعی
    • امیر بیداریان نژاد
    • ملوک ضرابی
    • جمشید محبی
    • داریوش زرگری
    • نوید افقه
    • همایون شجریان
    • پژمان حدادی
    • محسن کثیرالسفر

    معرفی تکنیک‌های نواختن تنبک

    اساس یادگیری تنبک نوازی تنکیک های تنبک است، یادگیری این تکنیک‌ها برای نوآموزان در یک تا دو ماه اول مشکل است، به همین دلیل ما در این بخش از توضیحات تلاش کردیم که تکنیک‌های تنبک نوازی را به زبانی ساده به شما آموزش دهیم.
    تنبک که به آن تمبک، دمبک، دندانک و ضرب هم می‌گویند، یکی از سازهای کوبه‌ای است که در گروه طبل‌های جام شکل قرار می‌گیرد.، دربوکا نوعی ساز عربی است که تنبک به لحاظ شکل به آن شبیه است اما از نظر صدا با آن تفاوت‌های بسیار دارد، امروزه بوکا در غرب بسیار پرطرفدار شده و آن را دوست دارند، اما تنبک که سازی مشابه آن است به دلیل تبلیغات کم ما، در غرب بسیار کمرنگ و کمتر شناخته شده است و ما در مقایسه با ساز دربوکا برای این ساز ملی تنها چیزی که به ارمغان آوردیم کم کاری است.
    به دلیل کوشش اشخاصی همچون حسین تهرانی ساز تنبک در عصر ما پیشرفت بسزایی داشته و به ضرس قاطع می‌توان گفت که تنبک از لحاظ تکنیک نوازندگی عضوی از گروه کامل‌ترین سازهای کوبه‌ای ممبرانوفون قرار دارد.
    تنوع تکنیک نوازندگی بدون نگاهی قاعده مند و اصولی که شامل صفت‌های مشترک و غیر مشترک این تکنیک است قابل بررسی نیست، نتیجه‌ای که از این دیدگاه قاعده مند و اصولی حاصل شد در حقیقت هنر مرتب نمودن تکنیک‌ها است، هر تکنیک در جای مخصوص خودش قرار گرفت و رابطه ساختاری-تکاملی تکنیک‌ها با هم معلوم شد و تکنیک‌های جدیدی نیز کشف شد، در این مقاله سعی کردیم نگاهی کوتاه به مفاهیم اولیه تفکر سیستماتیک و اصول طبقه بندی داشته باشیم تا بتوانیم از این آگاهی برای رده بندی تکنیک‌های تنبک نوازی بهره مند شویم.

    تعاریف اولیه در طبقه بندی

    در این قسمت به بیان اصول اولیه و تعاریفی که به آن‌ها در بحث طبقه بندی نیاز پیدا می‌کنیم پرداختیم، این اصول در طبقه بندی زیستی نیز کاربرد بسیاری دارند و ما آن‌ها را با تکنیک‌های تنبک تلفیق کردیم و نوعی طبقه بندی را ساختیم.
    تاکسونومی (taxonomy): واژه Taxonomy مرکب از دو کلمه taxis به معنای ترتیب و nomos به معنای قانون تشکیل شده است. تاکسونومی عبارت از تئوری و اجرای طبقه بندی موجودات زنده و اشیا می‌باشد. با استفاده از این روش، محل خاص هر گونه یا هر گروه بالاتر از صنف گونه را می‌توان مشخص نمود.
    صنف: شیئی که می‌خواهیم رده بندی کنیم در چارچوبی انتزاعی قرار می‌گیرد به نام صنف که هر صنف یا طبقه، صفاتی که با طبقه‌های بالا و پایین خود اشتراک دارند را داراست، در این حالت نوعی رابطه پدید می‌آید که اختصاصاً به آن رابطه والد-فرزند می گویند.
    از دید ریاضی ساختار طبقه بندی شده نوعی نمودار است که اصطلاحاً آن را نمودار شاخه برگ می‌نامند و از ریشه (Root یا Node) نقطه‌ای است که دارای صفت مشترک در تمام شاخه‌ها و طبقه‌هاست.

    • تاکسون: به محتوای هر صنف که از نقطه نظر سیستماتیک، دارای ارزش طبقه بندی باشند، گفته می‌شود.
    • صفت شاخص یا تاکسونومیک: برای جدا کردن یک گونه از گونه‌ای دیگر، از صفات و ویژگی‌هایی استفاده می‌شود که صفت تاکسونومیک نامیده می‌شود، در واقع صفت یا صفاتی هستند که براساس آن‌ها دو گروه جانوری که به هم نزدیک بوده و باهم شباهت دارند از یکدیگر متمایز می‌گردند، به طور کلی دو نوع صفت وجود دارد، صفات قابل اعتماد مثل تعداد مهره‌های بدن و صفات غیر قابل اعتماد مانند رنگ.
    • توصیف: بررسی صفت‌ها و مشخصات یک تاکسون را توصیف می گویند.
    • نام گذاری: دلیل نامگذاری، معرفی تاکسون ها و صنف آن‌ها است که مهمترین ویژگی در انتخاب نام تاکسون ها صفات مشترکشان می‌باشد معمولاً با توجه به صفات شاخص صنوف مختلف نام گذاری انجام می‌شود. درنام گذاری حداقل از دو کلمه و یا بیشتر استفاده می‌گردد. نقش کلمات بعدی در نام گذاری مشخص ساختن صفات و ویژگی‌های اولین صنف نام گذاری می‌باشد که در نهایت وضوح و یک ادبیات مشترک و به وجود آمدن یک دستی برای نامیدن تاکسون ها را باعث می‌شود. در نام گذاری، نام افراد، مکان‌ها و نام‌های دیگری نیز کاربرد دارند.

    اصول تاکسونومی در بررسی تکنیک‌های تنبک چه کاربردی دارند؟

    اولین کاربرد تاکسونومی در اصول تمبک شناسی جدا سازی صفات مشترک و غیر مشترک تکنیک‌های نوازنگی است. در ادامه که هر تکنیک در طبقه خود جای می‌گیرد رابطه ساختاری- تکاملی تکنیک‌ها نیز با یکدیگر مشخص می‌شود. در نهایت نیز کشف تکنیک‌های جدید با توجه یه این طبقه بندی و رابطه ساختاری - تکاملی انجام می‌شود. اولین قدم در ساز تمبک دستیابی به تعریفی اصولی و دقیق از تمبک در نوازندگی تمبک است. تکنیک در عوام به معنی توالی فعالیت‌ها جهت انجام یک کار به صورت دقیق می‌باشد اما در اینجا تکنیک به معنای شیوه‌های انگشت گذاری ساز است که در تمبک نیز مانند سایر سازها این شیوه از مهمترین و کاربردی‌ترین اصول اولیه یادگیری می‌باشند.
    عبارت زیر می‌تواند مفهوم تکنیک در تنبک نوازی را به طور شفاف‌تری بیان کند:
    استفاده بخش‌هایی از یک دست یا هردو دست، به طور مثال استفاده از بخش‌های مختلف یک یا چند انگشت یا کف دست و غیره... به حالتی متصل شده به هم یا از هم منفصل، یا حتی استفاده کردن از ابزارهایی که با دست متفاوت هستند، اما نیروی خود را از بخش‌های خاصی از دست همچون مچ دریافت کرده و تولید صدا نماید، این تولید صدا از طریق مالش، ضربه زدن و یا هر روش دیگری بر روی پوست، چوب یا اشیاء مولد صوت که به بدنه ساز متصل شده ایجاد می‌شود؛ بنابراین در بحث بررسی یک تکنیک باید 4 نوع مشخصه را مد نظر قرار داد:

    • نحوه تولید صدا
    • شکل تکنیک
    • حرکت در تکنین
    • مشخصات صوتی

    هرکدام از این 4 مورد به خودی خود می‌توانند طبقه‌های متفاوت که برای تاکسونومی تکنیک‌های تنبک نیازمند هستند را تعریف کنند.

    طبقه بندی تکنیک‌های تنبک نوازی

    طبقه بندی و تکنیک‌های تنبک نوازی را تاکسونومی تکنیک‌های تنبک می‌نامند، برپایه توصیف صفات مشترکی که بین تاکسون ها یا تکنیک‌ها وجود دارد شکل گرفته‌اند و هرکدام را در طبقه یا صنف‌های مربوط به خود قرار خواهد داد و نتیجه‌ای که از این تاکسونومی حاصل می‌شود رده بندی شدن تکنیک‌هاست.
    تاکسون: تکنیک‌هایی که برای بررسی کردن لحاظ می‌شوند در واقع همان تاکسون یا واحد طبقه بندی هستند.
    صنف: همان طور که پیش‌تر ذکر کردیم صنف چارچوبی انتزاعی است که در باب طبقه بندی تکنیک‌های تنبک نوازی، تاکسون مورد بررسی در آن قرار می‌گیرد. هر طبقه یا صنف تکنیک با طبقات بالا و پایین خود دارای صفاتی مشترک است.

    صنف‌های تاکسونومیک برجسته در تکنیک‌های تنبک نوازی

    صفت برجسته یا تاکسونومیک تکنیک‌های تنبک، به ویژگی یا صفتی گفته می‌شود که برای جدا کردن و مشخص نمودن یک تکنیک از تکنیک دیگر بکار می‌رود و عبارت است از صفت یا صفاتی که با توجه به آن‌ها دو گروه که از نظر تکنیکی به هم شباهت یا باهم تفاوت دارند از هم متمایز می‌شوند، در این راستا به طور کلی دو نوع صفت وجود دارد؛ اولی صفات قابل اعتماد هستند مثل تعداد انگشتانی که بکار می‌بریم یا نحوه ارتباط انگشتان با یکدیگر و ...، به طور کلی هر 4 نوع صفتی که در بالا به آن‌ها اشاره کردیم از نوع صفات قابل اعتماد هستند، صفاتی مثل شدت و ضعف ضربه‌ها از نوع صفات غیر قابل اعتماد هستند.

    نحوه تولید صدا به چه صورت است؟

    نحوه تولید صدا به چگونگی اجرای تکنیک و نیز تولید صدا ارتباط دارد، در تنبک نوازی می‌توان شکل‌های مختلفی از اجرا را تشخیص و از هم تفکیک داد:
    ضربه زدن: انوع ضربه زدن وجود دارد، ضربه به بدنه یا بخش‌های مکمل صدا دهی، ضربه مانند اجرای پلنگ و تم بر روی پوست و یا حتی ضربه زدن روی بخشی که دست روی پوست تنبک قرار دارد. ضربه زدن به دو حالت مستقیم و غیر مستقیم قابل اجراست:

    • مستقیم: مثل ضربه دست یا ضربه انگشتر یا هر شئ دیگری که به واسطه دست انجام می‌شود.
    • غیر مستقیم: یک سیم را فرض کنید که بر پشت پوست تعبیه شده که به هنگام نواختن مرتعش می‌شود، این سیم به پوست ضربه زده و تولید صدا می‌نماید.
    • مالش دادن: مالش پوست و لبه ناخن دست یا هر شئ دیگری به صورت دایره‌ای در یک امتداد برروی پوست تولید صدا می‌کند، حالت خاصی از مالش دادن انگشت یا کوبه با سر پلاستیکی بر روی پوست تولید صدایی می‌کند که شبیه به ناله گوزن است و Moose call نام دارد.
    • خراش دادن: خراش دادن پوست و چوب بدنه توسط ناخن یا هر شئ دیگری نیز می‌تواند تولید صدا کند.

    شکل تکنیک

    از جمله مواردی که کمک چشم گیری در رده بندی و تعیین طبقه می‌کند، بررسی شکل و آناتومی اندام اجرا کننده تکنیک است، که در این باره مواردی را که گفته می‌شود باید در نظر بگیرید:

    • کدام بخش از انگشت یا دست برای اجرای تکنیک بکار می‌رود؟
    • آیا برای اجرای تکنیک از شئ خاصی استفاده کردید؟
    • شئ یا بخش اجرا کننده تنبک چگونه است؟
    • اگر برای اجرای یک تکنیک تعداد اعضای بخش مجری بیشتر از یکی است، ارتباطی که بین این اعضا وجود دارد به هم متصل است یا منفصل؟

    در ادامه بحث به تشریح درخصوص شکل تکنیک خواهیم پرداخت.

    حرکت در تکنیک

    تنبک نوازی فعالیتی کاملاً فیزیکی است که در آن از عضلات، استخوان‌ها و مفاصل و نیز سایر اندام‌های دست به عنوان مولد حرکات لازم برای نوازندگی و از مفاصل مچ دست و انگشت‌ها به عنوان اهرم‌هایی برای انتقال نیروی لازم برای حرکت دست و انگشتان نقش ایفا می می‌کنند.
    با نگاهی ساده به اندام‌های مولد حرکت امکان توصیف این تکنیک‌ها بر اساس چند مؤلفه به وجود می‌آید:

    1. عامل مولد حرکت: منظور آن بخش از دست است که با تولید و انتقال نیرو موجب حرکت نمودن اندام جدا کننده تکنیک می‌شود.
    2. حرکت ناشی از مچ: کف دست به تبع حرکت مچ دست و انتقال نیرو حرکت کرده و در نتیجه دست یا بخش‌هایی از انگشتان با ساز تماس حاصل می‌کنند. مانند اجرایتم یا بک که در آن حرکت مچ موجب پرتاب دست یا انگشتان می‌شود.
    3. حرکت ناشی از مفصل انتهایی آخرین بند انگشت: در این نوع حرکت ضربه‌ای که به پوست زده می‌شود ناشی از حرکت مفصل بین انگشت و کف دست و انتقال نیرو بوده و مچ و سایر اندام‌های فوقانی دست ثابت است.
    4. حرکت ناشی از تلنگر: اگر بخشی از یک انگشت (به طور مثال نیم بند از آن) بر بخشی از یک انگشت یا کف دست قرار بگیرد؛ در نتیجه لغزانده شدن و اصطکاک ناشی از آن به شدت رها شود تلنگر به وجود می‌آید.
    5. حرکت ناشی از آرنج: دسته‌ای دیگر از تکنیک‌ها به ویژه در نوعی از تکنیک مالشی، یر اثر حرکتی که از آرنج دست ناشی می‌شود، اجرا می‌شوند.
    6. وضعیت دست مولد حرکت: بسته به تکیه دست مولد حرکت به ساز یا آزاد بودن آن، دو نوع تقسیم بندی برای اجرای تکنیک می‌توان بیان کرد:
    7. اجرای تکنیک با حرکت آزاد دست: وقتی می گوییم حرکت آزاد دست منظور این است که؛ در آن دست به ساز تکیه نداشته و آزاد است، مثل اجرایتم یا بک دست آزاد یا پایین.
    8. اجرای تکنیک با حرکت غیر آزاد: در این حالت بخشی از دست به ساز تکیه دارد؛ برای مثال اجرای تکنیک‌های گرفته توسط دستی که به روشی به پوست متکی است، اجرا با دستی که روی تنبک قرار دارد یا دست بالا، اجرا با دست پایین یا آزاد، به صورتی که به ساز متکی باشد.

    ویژگی‌های صوتی

    صدادهی تکنیک‌های تنبک علاوه بر اینکه به شیوه تولید صدا بستگی دارد، به دلیل دارا بودن ویژگی‌های آکوستیک ساز و بخش‌های مجری، دارای ویژگی‌های خاصی می‌باشد؛ در ادامه به طور اجمالی بخشی از مشخصات صوتی تنبک بیان می‌شود:

    • صدادهی تکنیک‌های تنبک از قاعدهای پوسته مرتعش و ارتعاشاتی که از محفظه داخلی تنبک ایجاد می‌شود؛ تبعیت می‌کند، محفظه داخلی تنبک نقش اساسی در تغییر ساختار ارتعاش پوست دارد.
    • تمامی شکل‌های ارتعاش که در هنگام شروع انرژی بالایی دارند و سریعاً محو و ناپدید می‌شوند، نقش بسزایی در ساختار صدای ضربه تکنیک‌ها و نیز در رنگ بم که در ابتدای صدای آن‌هاست دارند.
    • طیف صدایی که از اجرای تکنیک حاصل می‌شود، از یک بخش صوتی متراکم در ساختار صداهای فرعی شروع شده و به آرامش صوتی ختم می‌شود، وقتی می گوییم آرامش صوتی در واقع منظورمان این است که تنها چند صدای فرعی در پایان صدای تکنیک باقی بماند.

    در شکل زیر موج و طیف صدایی که از اجرای پلنگ ایجاد شده را در لبه تنبک مشاهده می‌کنید، در این تصویر می‌توانید بخش‌هایی که تراکم زیاد و آرام صوتی را کاملاً شناسایی کنید.

    • هرچه که بخش اجرا کننده تکنیک سخت‌تر باشد، رنگ صدایی که ایجاد می‌شود که دلیل آن حضور پر انرژی ترصداهای فرعی با فرکانس بالا در صدای ضربه و به طور کلی صدای تکنیک زیرتر می‌باشد و در مقایسه صدای تکنیک‌های ناخنی که در یک منطقه خاص وجود دارند با صدای سایر تکنیک‌ها در همان منطقه می‌توان این پدیده را مشاهده نمود.
    • صدای ضربه به عنوان بخشی که آغاز کننده صدا است، شامل اصوات فرعی قوی و پرانرژی با طول زمانی ارتعاشی کوتاهی هستند، بنابراین تشخیص صدای ضربه ناشی از جنس بخش مجری با تفکیک صوتی مهم است و نباید این دو را باهم اشتباه گرفت.
    • هرچه حد و اندازه سطح بخش مجری و به تبعیت از آن اندازه سطح ضربه خورنده پوست بیشتر باشد، رنگ صدایی که حاصل می‌شود به طور نسبی بم‌تر است و این پدیده زمانی که تکنیک‌ها در یک ناحیه ثابت در حال اجرا هستند نیز مشاهده می‌شود.
    • ارتعاش پوست تنبک غیر خطی است و به همین دلیل وقتی شدت ضربه‌ها زیاد می‌شود، اصوات فرعی زیرتر و به طور نسبی برتری پیدا می‌کنند.
    • نقش شکل‌های ارتعاش یا اصوات فرعی هرچه که از مرکز پوست به سمت لبه ساز حرکت می‌کنیم کمتر می‌شود ولی بر تراکم و اهمیتی که نقش شکل‌ها در ارتعاش زیر قرار دارند افزوده می‌شود، مثلاً در یک تکنیک مثل تکنیکتم ناحیه میانه، که دارای میرایی سریع هستند، از اهمیت خاصی برخوردارند.

    شکل زیر تغییرات انرژی اصوات فرعی را در تکنیک‌های مختلف نشان می‌دهد، درجات روشن نشان دهنده این است که انرژی اصوات فرعی حضور کم رنگی در آن تکنیک دارند.

    پی نوشت

    اصطلاحات دست پایین و بالا برای دست آزاد یا روی تنبک را برای اولین بار نوازنده تنبک سیاوش اکبری در سال 1378 در کتاب آموزش خود بکار برده است.
    وضعیت دست مولد حرکت: بسته به تکیه دست مولد حرکت به ساز یا آزاد بودن آن، دو نوع تقسیم بندی برای اجرای تکنیک می‌توان بیان کرد:
    اجرای تکنیک با حرکت آزاد دست: وقتی می گوییم حرکت آزاد دست منظور این است که در آن دست به ساز تکیه نداشته و آزاد است، مثل اجرایتم یا بک دست آزاد یا پایین.
    اجرای تکنیک با حرکت غیر آزاد: در این حالت بخشی از دست به ساز تکیه دارد؛ برای مثال اجرای تکنیک‌های گرفته توسط دستی که به روشی به پوست متکی است، اجرا با دستی که روی تنبک قرار دارد یا دست بالا، اجرا با دست پایین یا آزاد، به صورتی که به ساز متکی باشد.

    ویژگی‌های صوتی

    صدادهی تکنیک‌های تنبک علاوه بر اینکه به شیوه تولید صدا بستگی دارد، به دلیل دارا بودن ویژگی‌های آکوستیک ساز و بخش‌های مجری، دارای ویژگی‌های خاصی می‌باشد؛ در ادامه به طور اجمالی بخشی از مشخصات صوتی تنبک بیان می‌شود:
    آن تکنیک دارند.

    • صدادهی تکنیک‌های تنبک از قاعدهای پوسته مرتعش و ارتعاشاتی که از محفظه داخلی تنبک ایجاد می‌شود؛ تبعیت می‌کند، محفظه داخلی تنبک نقش اساسی در تغییر ساختار ارتعاش پوست دارد.
    • تمامی شکل‌های ارتعاش که در هنگام شروع انرژی بالایی دارند و سریعاً محو و ناپدید می‌شوند، نقش بسزایی در ساختار صدای ضربه تکنیک‌ها و نیز در رنگ بم که در ابتدای صدای آن‌هاست دارند
    • طیف صدایی که از اجرای تکنیک حاصل می‌شود، از یک بخش صوتی متراکم در ساختار صداهای فرعی شروع شده و به آرامش صوتی ختم می‌شود، وقتی می گوییم آرامش صوتی در واقع منظورمان این است که تنها چند صدای فرعی در پایان صدای تکنیک باقی بماند.
    • در شکل زیر موج و طیف صدایی که از اجرای پلنگ ایجاد شده را در لبه تنبک مشاهده می‌کنید، در این تصویر می‌توانید بخش‌هایی که تراکم زیاد و آرام صوتی را کاملاً شناسایی کنید.

    • هرچه که بخش اجرا کننده تکنیک سخت‌تر باشد، رنگ صدایی که ایجاد می‌شود به دلیل حضور پر انرژی تری که صداهای فرعی با فرکانس بالا در صدای ضربه و به طور کلی صدای تکنیک زیرتر می‌باشد و در مقایسه صدای تکنیک‌های ناخنی که در یک منطقه خاص وجود دارند با صدای سایر تکنیک‌ها در همان منطقه می‌توان این پدیده را مشاهده نمود.
    • صدای ضربه به عنوان بخشی که آغاز کننده صدا است، شامل اصوات فرعی قوی و پرانرژی با طول زمانی ارتعاشی کوتاهی هستند، بنابراین تشخیص صدای ضربه ناشی از جنس بخش مجری با تفکیک صوتی مهم است و نباید این دو را باهم اشتباه گرفت.
    • هرچه حد و اندازه سطح بخش مجری و تبعیت از آن اندازه سطح ضربه خورنده پوست بیشتر باشد، رنگ صدایی که حاصل می‌شود به طور نسبی بم‌تر است و این پدیده زمانی که تکنیک‌ها در یک ناحیه ثابت در حال اجرا هستند نیز مشاهده می‌شود.
    • ارتعاش پوست تنبک غیر خطی است و به همین دلیل وقتی شدت ضربه‌ها زیاد می‌شود، اصوات فرعی زیرتر به طور نسبی برتری پیدا می‌کنند.
    • نقش شکل‌های ارتعاش یا اصوات فرعی هرچه که از مرکز پوست به سمت لبه ساز حرکت می‌کنیم کمتر می‌شود ولی برتراکم و اهمیتی که نقش شکل‌ها در ارتعاش زیر قرار دارند افزوده می‌شود، مثلاً در یک تکنیک مثل تکنیکتم ناحیه میانه، که دارای میرایی سریع هستند، از اهمیت خاصی برخوردارند.
    • شکل زیر تغییرات انرژی اصوات فرعی را در تکنیک‌های مختلف نشان می‌دهد، درجات روشن نشان دهنده این است که انرژی اصوات فرعی حضور کم رنگی در

    لیستی از تکنیک‌های تنبک

    • بک مثبت= اجرای این تکنیم با دو بند انگشت دوم دست راست در ناحیه مرکزی تنبک انجام شده و حرکت دست از ساعد انجام می‌شود.
    • بک منفی= اجرای این تکنیک با بند اول انگشت دوم دست راست در ناحیه کناری تنبک انجام شده و حرکت دست از ساعد انجام می‌شود.
    • با سر دادن انگشت شصت برروی ساز اجرای مثبت به منفی انجام خواهد شد.
    • مثبت چپ= اجرای این تکنیک با دو بند انگشت دوم دست چپ انجام می‌شود و حرکت دست از مچ شروع می‌شود.
    • منفی چپ= اجرای این تکنیک با نرمه بند اول انگشت دوم دست چپ در ناحیه بالای ساز انجام شده و حرکت دست از مچ است.
    • اجرای روی چوب با دست راست.
    • اجرای جارو که با دست راست انجام می‌شود.
    • اجرای روی چوب که با دست چپ انجام می‌شود.
    • اجرای تکنیک زیر دهنه تنبک که با دست راست انجام می‌شود.
    • اجرای تکنیک بشکن شماره دو توسط دست راست که زیر دهنه تنبک انجام می‌گیرد.
    • اجرای تکنیک بشکن با انگشت اول دست چپ
    • اجرای تکنیک بشکن با دست چپ انگشت دوم
    • اجرای تکنیک بشکن با دست چپ، انگشت سوم
    • اجرای تکنیک بشکن با دست چپ، انگشت چهارم
    • اجرای تکنیک انگشت چهارم از روی انگشت سوم
    • اجرای تکنیک سر دادن شصت روی ساز و حرکت مثبت به سمت منفی
    •  اجرای بشکن با دست راست انگشت انگشت اول

    ریزها

    • ریز گلیساندوی منفی به طرف مثبت
    • ریز گلیساندوی مثبت به طرف منفی
    • ریز منفی در مثبت
    • ریز مثبت در منفی
    • ریز منفی
    • ریز مثبت
    • ریز پر یا نه انگشتی
    • ریز جفتی
    • ریز گلیساندو یکی از تکنیک‌هایی است که توسط آقای بهمن رجبی اجرا شد.

    خلاصه اینکه تکنیک‌هایی که برای تنبک نوازی اساسی هستند و بدون شک به آن‌ها نیاز پیدا خواهید کرد را به زبانی ساده و معمول خدمت شما بیان نمودیم و نکاتی که برای یادگیری بهتر شما مفید است و در امر آموزش به شما کمک می‌کند را در قالب عکس در متن جای دادیم، امیدواریم که این مطالب مورد استفاده شما دوستان قرار گرفته باشد.

    منبع: سایت گوش نوازان / دانلود پکیج آموزش تنبک نوازی مبتدی بصورت تصویری و آنلاین

    موزیک دون بازدید : 60 چهارشنبه 29 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    ویولن یکی از محبوب ترین و پرطرفدارترین سازها برای آموزش است. این ساز با وجود ظاهر کوچکش، تاثیر بسیاری بر موسیقی در طول سالیان داشته است و قطعات بسیاری برای این ساز چه در اجراهای گروهی و چه برای اجرای سولو نوشته شده است که بسیار از آنها هم بسیار مشهور شده اند. بطور کلی ساز ویلون هم برای اجراهای سولو و هم برای هم نوازی با سایر سازها در ارکستر، سازی بسیار پر اهمیت است.

    ساز ویولن در دسته بندی سازهای زهی - آرشه ای قرار می گیرد و محل تولد آن نیز کشور ایتالیا است. از مشهورترین نوازندگان ساز نیز می توان به آنتونیو ویوالدی و نیکولا پاگونینی اشاره کرد.

    خانواده ویولون

    خانواده ی ویولون ها شامل سه ساز ویولون، ویولا، و ویولون سل است، که هرکدام در منطقه ی زیر، میانی و بم صدا می دهند. اما ساز کنترباس در دسته بندی خانواده ی ویلون قرار نمی گیرد که از شانه های شیبدار این ساز مشخص است.

    درباره ساز ویولن

    برای نواختن ساز ویولن، معمولا آن را روی شانه چپ قرار داده و با دست راست و به وسیله ی آرشه آن را می نوازند، البته نوازندگان چپ دست در نحوه ی نواختن ساز و حتی تهیه ی نوع ساز تفاوت هایی با سایر نوازندگان دارند. آنچه که ساز ویولن را به سازی جهانی و بین المللی تبدیل می کند، انعطاف پذیری بالا و قابلیت سازگاری با موسیقی فرهنگ ها و قوم های مختلف است.

    تاریخچه ی ویلون

    ویولون یک ساز بسیار ظریف و فرنگی است که از کنار هم قرار گرفتن 58 قطعه مختلف ساخته می شود، این قطعات به شکلی بسیار ظریف و دقیق کنار هم قرار می گیرند و در مجموع وزنی حدود 400 گرم دارند. اولین حضور این ساز مربوط به قرن نهم میلادی می شود و طبق عقیده ی بسیاری از عالمان عرصه ی موسیقی، ویولن نمونه ی کامل شده ی  ساز رباب است. رباب سازی بود که زمانی که به اروپا رسید، تغییراتی بر آن شکل گرفت و نام آن به ربک تغییر یافت. عده ای معتقدند ساز رباب ریشه در کشورهای عربی داشته است و نمونه های اولیه ی این ساز دارای سوراخ هایی بر روی ساز بوده است که به مرور زمان این سوراخ ها از روی ساز حذف شدند. همچنین نمونه ی اولیه ی این ساز دارای سه سیم بوده است. ساز تکمیل شده و به روز شده از قرن یازدهم به بعد و در اروپا رواج داشته است.

    بسیاری از مورخان بر این باور هستند که تاریخچه ی ویولن امروزی به این شکل است که اوایل قرن شانزدهم در نواحی شمالی ایتالیا پیدا شد. این ناحیه از ایتالیا در قرن های آتی نیز سنت ساختن ساز ویولن را حفظ کرد. معمولا چوب افرا برای ساختن این ساز در نزد سازندگان بسیار محبوب بود و امروز هم از این چوب برای ساخت ویولن استفاده می شود. این چوب در نواحی لومباردی به فراوانی یافت می شد.

    شهر برسیا که در دامنه ی کوه های آلپ قرار دارد، اولین شهری بود که در زمینه ی ساخت ویولن به مهارت کامل و عالی رسید. در فوریه ی سال ۱۵۳۹ بود که هنرمند برجسته ای به نام آندره آ آماتی که استاد تمام در زمینه ی سازندگی ویولن بود، یک خانه را اجاره کرد (و بعدها خرید) و آن را به ورکشاپ آموزشی در کرمونا تبدیل کرد.

    این خانه تا دویست سال آینده تحت مالکیت اعضای خانواده ی او و نوادگانش بود و به یکی از برجسته ترین ورکشاپ های سازی در اروپا تبدیل شد.

    نخستین سازنده ی ساز ویولن شخصی ایتالیایی به نام گاسپارو برتولتی بوده است که عده ای او را مخترع این ساز می دانند. یکی از شاگردان برتولتی، آندره آماتی بود که خود سازنده و نوازنده ی معروف ویولن بود و از شاگردان معروف وی می توان از آنتونیو استرادیواری نام برد که جزو بهترین سازنده های ویولن در دنیا محسوب می شود.

    از آن زمان تا امروز هنوز فردی در دنیا پیدا نشده که بتواند هنر استرادیواری را کامل کند، یا حتی در ساخت ویولن هم سطح او بوده و بتواند سازی به زیبایی یا خوش صدایی سازهای وی بسازد. سازهای استرادیواریوس از نظر ظاهری به جلوه ی خورشید بر روی ابریشم تشبیه می شدند و از حیث نرمی و لطافت نیز به تابش خورشید بر روی پوستی ابریشمین شبیه بوده اند.
     

    ویولن ایرانی یا ویولن خارجی

    بسیاری از افراد علاقمند به یادگیری ویولن، تمایل به یادگیری نواختن آهنگ های ایرانی با ویولن دارند. اما لازم به ذکر است برای شروع به یادگیری هر سازی  باید ابتدا به روش اصلی نواختن اقدام به یادگیری کنید. ویولون نیز سازی غربی و غیر ایرانی است، بنابراین شیوه ی اصلی نواختن آن نیز شیوه یا متد آموزش غربی است.

    برای شروع با سبک کلاسیک آغاز به یادگیری کنید. از طرفی برای ایرانی نواختن، به موسیقی ایرانی گوش دهید تا گوشتان کامل با موسیقی ایرانی آشنا شود. برای درست نواختن موسیقی ایرانی، ردیف های ویولن ایرانی را یکبار بطور کامل یاد بگیرید.

    برای شروع به یادگیری ویولن چقدر تمرین کافی است؟

    بخاطر داشته باشید که با تکرار یادگیری شکل میگیرد. با تمرین مداوم و وقت کافی، با هر مقدار سن کم یا زیاد، قادر به یادگیری ساز ویولون و نواختن آن به شکلی گوش نواز خواهید بود. شرط اول برای یادگیری نواختن هر سازی علاقه، و سپس پشتکار و مداومت، حوصله و برنامه ریزی برای تمرینات منظم است.

    اگر تصمیم دارید شروع به یادگیری این ساز (یا هر ساز دیگری) بکنید، در نظر بگیرید که برای رسیدن به نتیجه ی دلخواهتان باید برای تمرین وقت اختصاص بدهید. پیشنهاد اکثر مدرسان موسیقی حداقل یک ساعت در روز تمرین متمرکز بر روی ساز برای شروع راه و در مقاطعی بیشتر از این مقدار است.

    چه سنی برای یادگیری نواختن ویولون مناسب است؟

    توانایی های انسان آنقدر فوق العاده است که در هر سنی امکان یادگیری و استفاده از هر مهارتی را خواهد داشت، موسیقی نیز در هر سنی قابل یادگیری است و به میزان علاقه مندی فرد بستگی دارد. با این وجود یاد گرفتن ویولن در سنین مختلف ویژگی های متفاوتی خواهد داشت. برای نمونه:

    برای افراد بالای 30 سال به خاطر بلوغ مغز در تحلیل چرایی موضوعات و فهم آسان آموزش های اساتید، آموختن ساز ممکن است و می توانند به راحتی، اما با کمی تمرین بیشتر ساز مورد علاقه ی خود را یاد بگیرند.

    در رده ی سنی 18 تا 30 سال نیز به دلیل شور و هیجان بالا و عشق به موسیقی و ساز، معمولا انگیزه ی هنرجویان بسیار بالاست و باتوجه به انرژی بالای خود می توانند شروع به یادگیری کرده و پیش بروند.

    اما مطمئنا بهترین رده ی سنی برای شروع یادگیری موسیقی سنین 7 تا 18 سالگی است. با وجود اینکه در این رده ی سنی قدرت تحلیل و پردازش مغز هنوز کامل نشده و به بلوغ نرسیده است، اما توانایی فرا گرفتن و انعطاف پذیری ذهن، بسیار به هنرجو کمک می کند که بتواند از طریق آموزش درست و برنامه ریزی و تمرین مرتب به نتیجه ای عالی برسد.

    بخش های مختلف ساز ویولون

    قسمت های ساز ویولن عبارتند از :

    آرشه

    یا کمان ترکه ای چوبی است که رشته های مویی دم اسب، در طول آن کشیده شده است و به دو سر آن ثابت شده است.

    تنه

    جعبه ای که مابین تخته ی روئی و تخته ی زیرین و جداره های طرفی محصور شده است.

    دسته یا گردان

    در واقع دنباله ی چوب آبنوس تکیه سیم هاست که محل انگشت گذاری نوازنده در قسمت بالای آن قرار دارد. نوازنده ی ویولن قادر است ، در تمام طول چوب آبنوس انگشت گذاری کند ، انتهای دسته به جعبه ی کوچکی ختم می شود که سیم ها در درون آن به دور گوشی های کوک پیچیده می شوند.

    خرک

    بین سیم ها و طبله ی ویولن قرار گرفته و فشار سیم ها آن را عمود نگه می دارد. نقش خرک ان است که ارتعاش سیم ها را به طبله و به جعبه ی ویولن منتقل می کندو نیز در داخل جعبه میله ای چوبی تقریبا زیر خرک ، اندکی بلند تر از جدار طرفی قرار داده شده که شکل گرده ماهی ، طبله و زیره را حفظ می کند.

    گریف

    از آبنوس ساخته شده است و در طول گردن ویولن چسپیده است و تا میانه ی جعبه ی ساز ادامه دارد . گریف جایی است که نوازنده با انگشت خود سیم را به آن می چسباند و به این ترتیب طول سیم را کوتاه می کند و نت های مختلف را می نوازد. تا آخر تنه ی ویولن کشیده شده است. با زهی از جنس روده یا پلاستیک به دکمه ای که در قسمت پایین جدار تعبیه شده بند می شود.

    سیم ها

    سیم ها از جعبه ی کوچک سر ساز آغاز شده در طول چوب آبنوس ، تکیه گاه سیم ها ادامه یافته ۷ از روی خرک عبور کرده و در سیم گیر مهار می شود . سیم های ویولن قبلا از روده ی گوسفند «زه» ساخته می شد. امروزه در سیم های بم تر ، روی روده سیم فلزی نازکی می پیچند و در سیم های زیر تر از مفتول فلزی تنها استفاده می شود.

    سیم گیر

    از آبنوس ساخته شده است و در فاصله ی اندکی با خرکنقش

    روش صحیح نگه داشتن ویولون و آرشه

    برای درست نگه داشتن ویولون به نکات زیر توجه کنید:

    • ویولن را باید به شکل افقی و موازی با زمین نگه داشته و باید زاویه ی اندکی به سمت چپ داشته باشد.
    • ویولن را روی ترقوه سمت چپ خود قراردهید و با استفاده از سمت چپ چانه تعادل ویولون را حفظ کنید.
    • می توانید از شانه ی خود برای نگه داشتن ویولون استفاده کنید. بسیاری از ویولونیست‌ها از این روش استفاده کرده و از شانه خود بعنوان تکیه‌گاه استفاده می‌کنند.

    نکات مربوط به دست چپ:

    • آرنج شما دقیقا باید زیر مرکز ویولن قرار بگیرد.

    • مچ دست خود را باید اندکی خم کنید.
    • از مچ دست بعنوان تکیه‌گاه گلویی (گردن) ویولن استفاده نکنید
    • انگشت شصت باید روبروی انگشت دوم یا سوم دست باشد.
    • بین انگشت شصت و انگشت اشاره باید یک فضای منحنی خالی وجود داشته‌باشد (انگشت شصت و اشاره باید حالت C به خود بگیرند).

    ژست صحیح

    هنگام ایستادن، شانه خود را صاف نگه‌دارید و در زانوهایتان احساس راحتی‌کنید. برخی ویولونیست‌ها ترجیح می‌دهند اندکی پای چپ خود را جلوتر قراردهند.

    برای نشستن، یک صندلی سفت و محکم را انتخاب کنید تا هنگام بلندشدن، راحت‌تر بلندشوید(بهتر است از صندلی نرم استفاده نکنید). برخی ویولونیست‌ها هنگام نشستن روی صندلی اندکی پای چپ را خود جلو می‌اندازند.

    نحوه ی نگه داشتن کمان

    • دستتان را شل‌کنید، مچ دست چپ خود را به آرامی بچرخانید و انگشتان خود را در یک موقعیت مناسب قراردهید.
    • نوک انگشت شصت باید نقطه اتصال قورباغه‌ای را لمس‌کند
    • انگشتان را به آرامی در بالای کمان ویولن، خم‌کنید
    • انگشت وسط باید روبروی انگشت شصت قرار بگیرد

    منبع: سایت گوشنوازان / پکیج فیلم آموزش ویولن از مبتدی تا پیشرفته - از صفر تا صد

    موزیک دون بازدید : 59 سه شنبه 28 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    سه تار یکی از سازهای موسیقی سنتی ایرانی است که در دسته بندی سازهای زهی و مضرابی قرار میگیرد. سه تار در زمان های کهن در خانواده تنبور و دو تار بوده ولی در حال حاضر این ساز بیشتر شبیه تار میباشد. اولین نمونه های یافت شده از این ساز مربوط به سال 1200 هجری قمری میباشد. البته در آثار سفالی پیدا شده در شوش که قدمت آنها به دو هزار سال قبل از میلاد برمیگردد (حدود چهار هزار سال پیش) نیز، نشانه هایی از وجود سازی از خانواده ی سه تار پیدا شده است.

    سه تار جزو سازهای ملی ایران و متعلق به فرهنگ عمومی ایران است و نه سازی قومی. در گذشته این ساز بیشتر بین افراد طبقه ی مرفه و اشراف و اعیان رایج بوده است، اما در دوره ی قاجار، میرزا عبدالله فراهانی که از اساتید چیره دست موسیقی محسوب میشود، شروع به آموزش سه تار به عموم مردم کرده و آن را به سازی متداول بین همه ی اقشار تبدیل کرد.

    تاریخچه سه تار

    قدیمی ترین تصویر مربوط به سه تار به یکی از نقاشی های دیوار یکی از مقابر مصری تعلق دارد که مربوط به سال های 1411 تا 1420 ق م میباشد. در این تصویر، سازی شبیه به سه تار به همراه نوازنده نقاشی شده است. با وجود اینکه ساز درون نقاشی شبیه به سه تار است اما باید به این نکته توجه کرد که همه ی سازهای زخمه ای ساختاری شبیه به هم دارند و از یک کاسه، یک دسته و تارهایی که از ابتدای دسته تا انتهای کاسه کشیده شده اند، تشکیل شده اند. این نوع از سازها انواع بسیار متفاوتی دارند و با تغییراتی در شکل و اندازه ی کاسه، دسته یا تعداد سیم ها،  تبدیل به سازی متفاوت با نامی متفاوت در نقطه ای از دنیا می شوند. با کنار گذاشتن تصاویر به جا مانده از سازهایی شبیه به سه تار در تمدن ها و سرزمین های مختلف، و محدود کردن تصاویر، به تصاویر یافت شده در ایران، به یک تابلوی مینیاتوری فوق العاده زیبا می رسیم که صحنه ی اعدام ضحاک را به تصویر کشیده است. این تصویر که در شاهنامه بایسنقری کشیده شده است یک سه تار را در تصویر نشان می دهد که نوازنده ای درحال نواختن آن است. ساز تصویر شده در این مینیاتور بسیار زیبا و با همه ی جزئیات کشیده شده است. کاسه ی این سه تار کمی از سه تار امروزی بزرگتر است و دارای سه سیم است.

    سه تار در خیلی از مینیاتورهای کشیده شده در دوران صفویه نقاشی شده است، برای مثال مینیاتور مجلس پذیرایی خاقان از اسکندر اثر سلطان محمد، در این مینیاتور تعداد کوک های سه تار در تصویر، نشان میدهد که این سه تار سه سیم دارد.

    یا در تصویر دیگری اثر رضا عباسی که امروز در موزه ی هرمیتاژ لنینگراد قرار دارد، سه تاری با کاسه ی ترکی و با ترک هایی از چوب سیاه و ترکهای سفید باریک که احتمالا از جنس استخوان هستند، نقاشی شده است. سه تار های متعدد و متنوعی در مینیاتورهای مختلف هنرمندان دوره ی صفویه تصویر شده اند. بنابراین ساز سه تار پیش و در طول دوره ی صفویه در ایران وجود داشته است، این ساز بیشتر نزد عارفان و سالکان و همینطور در سماع درویشان رواج داشته است.

    یکی از قدیمی ترین سه تارهایی که دیده شده، سه تاری است که متعلق به ناصرالدین شاه قاجار بوده است و برحسب اتفاق به احمد عبادی رسیده است. ماجرای این سه تار اینگونه بوده است که پس از اینکه ناصرالدین شاه سه تار خود را به کسی می بخشد، فرزند آن شخص برای آموختن سه تار به شاگردی میرزا عبدالله ( پدر احمد عبادی) میرود. پس از چند سال بعد از اینکه سه تار نوازی احمد عبادی، پسر استاد خودش، در رادیو را میشنود، ساز ناصرالدین شاه را به او هدیه میکند.

    ساز سه تار بخاطر اینکه در ظاهر نواختنش آسان بنظر می آید، عموما تبدیل به ساز دوم نوازندگان، علی الخصوص نوازندگان تار شده است. به همین دلیل تکنیک های درست نوازندگی این ساز و روش درست مضراب زدن بطور کامل مورد بررسی و مطالعه قرار نگرفته است.

    همه ی سازها در طول زمان تکامل می یابند و هم ویژگی های فیزیکی ساز و هم روش های نواختن آن با گذشت زمان تغییر کرده و بهبود می یابد. این بهبودها نفر به نفر و نسل به نسل منتقل شده و باعث میشود، شیوه های نوازندگی، شکل ظاهری، چگونگی نواختن با مضراب، جزئیات کنده کاری و سایر موارد، ذره ذره تغییر و پیشرفت کنند. در واقع این تلاش و نبوغ تک تک نوازندگان و موسیقی دانان در طول تاریخ است که موجب میشود سازی زنده بماند و در طول زمان از نقص ها و اضافات آن کم شده و بر کارایی و نقاط قوت آن اضافه شود.

    پس از در دسترس قرار گرفتن امکانات ضبط صدا در ایران در ابتدای قرن بیستم، مجموعه ای از موسیقی ایرانی در صفحه های گرامافون ضبط شد. اما به دلیل کیفیت پایین میکروفون ها و ضبط صدا بدون استفاده از برق، صدای سه تار در این مجموعه ی موسیقی ایرانی ضبط و ثبت نشد و این اتفاق از ضربه های بزرگی بود که به آینده ی ساز اصیل و مستقلی مانند سه تار وارد شد. در این مجموعه ی ضبط شده استادان بی نظیر تار و سه تار نوازی، میرزا عبدالله فراهانی و شاگرد بی مثال او غلامحسین درویش خان، تنها به نواختن ساز تار اکتفا کرده و به همین دلیل، نمونه ی ضبط شده ای از سه تار نوازی در دوران قدیم وجود ندارد تا موسیقی دانان و سه تار نوازان امروزی بتوانند آن را بررسی یا از روی آن الگوبرداری کنند.

    حتما بخوانید: برای دیدن آموزش نت خوانی سه تار به مطلب "آموزش نحوه نت خوانی سه تار بصورت تصویری" مراجعه فرمایید.

    چرا سه تار چهار سیم دارد

    احتمالا شما نیز این سوال را از خود پرسیده اید که چرا ساز سه تار چهار سیم دارد؟ سیم چهارم به مرور زمان به این ساز اضافه شده است. به نقل از بسیاری منابع معتبر، ابوالحسن صبا روایت کرده است که درویشی با نام "مشتاق علیشاه کرمانی" نخستین بار سیم چهارم را به ساختار سه تار اضافه کرد. به همین دلیل است که سه تار نوازان سیم چهارم را "سیم مشتاق" مینامند. افزودن سیم چهارم به سه تار توانست توانایی های نوازندگی با این ساز را گسترش و بهبود ببخشد و این ساز را بیشتر رواج دهد. نکته ی قابل توجه این است که سیم اضافه شده اگرچه چهارمین سیم از نظر زمانی است، اما در شمارش سیم ها از پایین به بالا سیم سوم خواهد بود. سیم سوم و چهارم در کنار هم و نزدیک به هم قرار گرفته اند و همزمان باهم نواخته میشوند، مجموعه ی این دو سیم با هم را سیم "بم" میگویند.

    بخش های مختلف ساز سه تار

    بطور کلی میتوان سه تار را شامل سه بخش کاسه، دسته و پنجه دانست. و در بخش بندی دقیق تر میتوان ساز را به قسمت های زیر تقسیم کرد:

    کاسه طنینی سه تار

    کاسه یکی از اجزای اصلی سه تار است که فرمی شبیه به گلابی و چوبی دارد. یک صفحه ی چوبی روی دهنه ی این کاسه قرار می گیرد. کاسه ی سه تار ممکن است از چوب یک تکه باشد، یا از کنار هم قرار دادن ترکه های چوبی بسیار نازک ساخته شود، در این حالت ممکن است برای زیبایی بیشتر از استخوان یا صدف نیز در کنار چوب استفاده شود. سه تار کاسه ای شبیه به تنبور یا عود دارد با  این تفاوت که کاسه اش کمی کوچکتر است و عموما از چوب درخت توت ساخته میشود.

    صفحه رو

    صفحه رو، صفحه ای از جنس چوب است که روی سکاسه قرار می گیرد و با سوراخ های کوچکی که بر روی آن تعبیه میشود، صدا از کاسه ی طنینی خارج می شود.

    خرک سه تار

    خرک برای جدا نگهداشتن سیم های سه تار از یکدیگر طراحی شده است. جنس آن از چوب است و اندازه ی حدودی آن 4 سانتی متر به ارتفاع 7 میلی متر است. سطحی که روی صفحه قرار می گیرد، صاف و قسمت رویی آن شیارهایی دارد که سیم از داخل آنها عبور میکند.

    دسته سه تار

    دسته ی سه تار یک لوله ی چوبی توپر است با قطر حدودی 2/5 سانت و طولی بین 40 تا 50 سانتی متر. دسته ی سه تار از یک سمت به انتهای کاسه متصل است و از سمت دیگر به سرپنجه اتصال دارد. روی آن مسطح، و قسمت پشت آن حالت کروی دارد و پرده ها روی آن بسته می شوند.

    پرده ی سه تار

    پرده ها نقش تقسیم بندی فواصل موسیقایی بر روی دسته را به عهده دارند. آنها نخ های نازکی از جنس ابریشم یا روده ی حیوانات هستند که بر روی عرض دسته ی تار سه لا و چهارلا بسته می شوند.

    تعداد این پرده ها در سه تار 26 تا است. یکی از این پرده ها قبل از شیطانک بسته می شود و فاصله ای که با شیطانک دارد روی صدای سه تار موثر خواهد بود. امروزه، باتوجه به تلاش های استادان ساخت سه تار از جمله استاد محمدرضا ژاله، از پرده هایی با جنس نایلون میتوان استفاده کرد، که کمک زیادی به نوازندگان میکند، زیرا این جنس، باعث می شود حرکت دست نوازنده بر روی دسته ی سه تار آسان تر شود، و همچنین تکنیک ویبره یا لرزش با دست چپ را ساده تر می کند و هیچ تاثیری بر صدای سه تار نیز ندارد.

    شیطانک

    قسمتی که بین بخش اصلی دسته و پنجه ی سه تار قرار دارد، شیطانک گفته می شود. جنس شیطانک از استخوان یا پلاستیک است و نقش آن مجزا کردن و هدایت سیم ها در بالای دست است.

    سرپنجه سه تار

    به قسمت بالای دسته ی سه تار سرپنجه گفته می شود. این قسمت که از جنس چوب است، دارای 4 گوشی در دو سمت خود می باشد. در بعضی مواقع داخل سرپنجه را به سمت بیرون خالی میکنند و سیم ها را مانند سیم های تار می بندند، در بعضی موارد نیز سرپنجه را در ادامه ی دسته و در همان راستا می سازند و سیم ها را دور گوشی ها و به سمت بیرون سرپنجه می بندند.

    سیم گیر

    یکی دیگر از قسمت های سه تار، سیم گیر است که در قسمت پایین کاسه ی سه تار قرار دارد و  از جنس استخوان است. گره سیم های سه تار روی شیارهای سیم گیر می افتد.

    تعداد و جنس سیم های تار

    سه تار 4 سیم از جنس فلز با ضخامت های مختلف دارد. این ساز در گذشته سه سیم داشته است و با گذشت زمان مشتاق علیشاه سیم چهارم را اضافه نموده و به همین دلیل، به این سیم، سیم مشتاق نیز می گویند. سیم یکم یا سیم سفید سه تار از جنس فولاد، سیم دوم یا سیم زرد از جنس برنز، سیم سوم یا سیم مشتاق از جنس سیم اول و به اندازه ی سیم اول است، و سیم چهارم هم زرد رنگ و ضخیم تر از سایر سیم هاست.

    گوشی

    گوشی ها در کنار سرپنجه قرار دارند و سیم ها از یک سمت به سیم گیر و از سمت دیگر به گوشی ها متصل هستند. گوشی ها برای کوک کردن ساز به کار می روند و با پیچاندن آنها ساز سه تار کوک می شود.

    حتما بخوانید: برای یادگیری "روش مضراب زدن سه تار و نگه داشتن دست راست" کلیک کنید.

     منبع : سایت گوش نوازان / آموزش نحوه نت خوانی سه تار بصورت تصویری

    موزیک دون بازدید : 72 دوشنبه 27 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    ساز گیتار در دسته بندی سازهای زهی قرار می گیرد که با انگشت یا با پیک نواخته می شود. به این دلیل که یر اساس ارتعاش سیم های گیتار، صدا تولید می شود، این ساز را در گروه سازهای کوردوفون قرار می دهند. ساز گیتار با وجود داشتن پیشینه ی زیاد و قابل توجه در موسیقی و قدمت در ساختار و تکنیک های نوازندگی، امروزه جایگاه بسیار خوبی در موسیقی غرب پیدا کرده، خود را با پیشرفت و تحولات موسیقی غرب هماهنگ نموده و به یکی از سازهای محبوب تبدیل شده است. به همین دلیل هم مدل های متنوعی از ساز گیتار منشعب شده که همگی پر طرفدار هستند.

    تاریخچه گیتار

    بعضی معتقدند که ریشه ی گیتار به ساز بربط یا عود برمی گردد. هنری جرج مایر، شرق شناس و موسیقی دان انگلیسی دراین باره می گوید: باربی توس همان عود قدیم در ایران یا بربط است و به این دلیل نام این ساز را بربط نهاده اند که کاسه اش به شکل سینه ی مرغابی است. بر به معنای سینه و بط به معنای مرغابی.

    در قرن یازدهم میلادی، ساز عود که اعراب آن را العود می نامیدند، پس از حمله ی اعراب به اسپانیا، وارد اروپای جنوبی شد. عود به واقع شاخص ترین و مهم ترین سازی است که از شرق به غرب رسیده است. کلمه ی العود با حفظ حرف ل در زبان انگلیسی به لوت تبدیل شد و انواع مختلفی از این ساز به وجود آمد.

    اینگرید ذهبی در یک مقاله با تیتر پیدایش گیتار اینگونه می نویسد: در سال 1942 زمانیکه اعراب و یهودیان، اسپانیا را ترک گفتند، ساز گیتار یا عود و نواختن آن آنقدر در اسپانیا و بویژه در جنوب این کشور، محبوب و رایج شده بود که تبدیل به ساز محلی آن سرزمین شده بود. در اندازه ی عود تغییراتی داده شد و نقش و نگارهایی به آن اضافه شد و سپس نام آن را ویولا گذاشتند.

    در منبع دیگری درباره ی گیتار، کتاب "گیتار کلاسیک از 1800 تا امروز" نوشته ی موریس جی سامرفیلد اینگونه نقل شده که ریشه ی اصلی ساز گیتار چهارتار ایرانی بوده است. در مقاله ای دیگر از هنری جرج فایر نیز می خوانیم که چهار تار را شیخ حیدر که از موسسان سلسله ی صفوی بوده است اختراع کرده است.

    در دایره المعارف آمریکا چاپ پنجم در سال 1974 نیز نوشته شده است که : ساز گیتار در قرن دوازدهم میلادی بوسیله ی عرب ها از ایران به اسپانیا برده شده است.

    با توجه به منابع ذکر شده در بالا و بسیاری منابع متنوع دیگر، می توان به این جمع بندی رسید که ساز گیتار، سازی است با ریشه ها و گذشته ای ایرانی.

    انواع گیتار

    گیتار آکوستیک

    گیتار آکوستیک با ظاهری شبیه به گیتار کلاسیک، سیم های فلزی و کاسه ی صدای بزرگتر، دارای زنگ صدای خاصی است و به خاطر زنگ صدایش بیشتر در سبک های بلوز، کانتری، فولک و راک کاربرد دارد. درصورتیکه به موسیقی کانتری، بلوز و فولک علاقمند هستید، میتوانید گیتار آکوستیک را انتخاب کنید.

    گیتار آکوستیک از جنس چوب ساخته شده و در مدل های باکیفیت از چوب افرا یا rosewood برای ساخت آن استفاده می شود. دسته ی گیتار آکوستیک دارای 34 فرت است، 14 فرت از بالا تا لبه ی بدنه، و 20 فرت از شروع بدنه تا سوراخ صدا. گیتار آکوستیک به شکل پیکاب دار نیز وجود دارد.

    یکی از مدل های جدید گیتار آکوستیک، گیتار آویشن است. کاسه صدای گیتار آویشن که برای نخستین بار در دهه 50 نمونه های اولیه آن تولید شده بود، از جنس pvc است. این مدل گیتار با پیکاب نواخته می شود و پیکاب آن پیزو است، صدای آن بین گیتار آکوستیک و گیتار الکتریک بوده و صدای بدون پیکاب آن شبیه به صدای گیتار آکوستیک است.

    گیتار الکتریک

    گیتار الکتریک یا برقی گیتاری است که صدایش توسط یک تقویت کننده ی الکتریکی یا آمپلی فایر تقویت می شود یا تغییر می کند.

    گیتارهای الکتریکی به این دلیل ساخته شدند که در اجراهای ارکسترال یا همنوازی ها، صدای گیتار آکوستیک در میان صدای سازهای دیگری از جمله بیس یا درام گم شده و به خوبی به گوش نمی رسید. به همین دلیل ایده ی تقویت صدای گیتار شکل گرفت و منجر به ساخت گیتار الکترونیک شد.

    در دهه ی سی میلادی گیتارهای الکتریک قدم به عرصه ی موسیقی گذاشتند و به سرعت انقلابی در موسیقی، صدا و تکنولوژی ایجاد کردند که هنوز هم ادامه دارد. در دهه ی پنجاه میلادی، و با افزایش محبوبیت موسیقی راک اند رول، گیتارهای الکتریکی نیز راه خود را به موسیقی باز کردند و به سازی بسیار فراگیر و رایج تبدیل شدند. در گروه های موسیقی راک, عموما دو نوازنده ی گیتار الکتریک وجود دارد، یک نوازنده ملودی ها را می نوازد (گیتار لید) و نوازنده ی دیگر ریتم ها را می نوازد.

    سیستم تولید صدا در گیتار الکتریک به این گونه است که با نواختن پیک بر روی سیم های گیتار، ارتعاشات ایجاد شده در سیم ها توسط پیک آپ تبدیل به سیگنال های الکتریکی می شود. پیک آپ در گیتارهای الکتریکی نقش یک میکروفون را دارد، و سیگنال ها را بوسیله ی یک سیم به آمپلی فایر می فرستد. سپس صدای تقویت شده از طریق بلندگوها پخش می شود. در مدل های قدیمی گیتارهای الکتریکی فقط یک پیک آپ داشتند، ولی گیتار الکتریک های جدید دو تا سه پیک آپ دارند.

    گیتار کلاسیک

    نقطه ی پیدایش گیتار کلاسیک در تاریخ و آغاز موجودیت این ساز در زمان های قدیم روشن نیست. تنها چیزی که در این مورد روشن است این است که نسخه های اولیه ی گیتار کلاسیک در قرون اول و دوم پیش از میلاد در خاور نزدیک وجود داشته و نواخته می شده اند.

    گیتار کلاسیک در دسته بندی سازهای زهی - زخمه ای قرار می گیرد که جزئی از گروه سازهای زهی هستند. این ساز مانند ساز پیانو این اجازه را به نوازنده می دهد که هم قطعاتی با بافت کنترپوانیک با ملودی های پیچیده و هم قطعاتی با بافت هارمونیک و با اجرای چند نت به صورت همزمان را اجرا کند. براین اساس گیتار کلاسیک را یک ساز تک نواز می دانند.

    گیتار کلاسیک بطور معمول و در کل شش سیم دارد که سه تای آنها نایلونی است و برای نت های زیر استفاده شده، و سه تای آنها فلزی است و برای نت های باس استفاده می شود.

    گیتار کلاسیک بیشتر از سایر گیتارها در ایران رواج داشته و طرفداران زیادی دارد، و به همین دلیل خرید و فروش آن نیز بیشتر و راحت تر صورت می گیرد. صدای گیتار کلاسیک بسیار گرم و دلنشین است و در قطعات موسیقی کلاسیک و پاپ کاربرد داشته و نواخته می شود. البته از گیتار کلاسیک در موسیقی سبک فلامنکو هم استفاده می شود، هرچند سبک فلامنکو سازهای مخصوص به خود را دارد که جنس چوب، صدا و ظاهر متفاوتی با گیتار کلاسیک دارند.

    گیتار بیس

    گیتار بیس هم در دسته بندی سازهای زهی قرار می گیرد، صدای گیتار بیس از طریق یک آمپلی فایر یا تقویت کننده، تقویت می شود و بیشتر برای ایجاد صداهایی با فرکانس پایین به کار برده می شود. ظاهر گیتار بیس شبیه به گیتار الکتریک است، با این فرق که اندازه ی آن از گیتار الکتریک بزرگتر است و چهار سیم دارد، البته انواعی از گیتار بیس هم پنج یا شش سیم دارند. گیتار بیس معمولا در محدوده ی بیس و یک اکتاو پایین تر از گیتار الکتریک کوک می شود.

    این گیتار ممکن است دارای پرده بندی باشد یا نباشد، هرچند که در بیشتر موسیقی های محبوب، استفاده از بیس های پرده بندی شده رواج دارد. 

    گیتار باس در دهه ی 1950 میلادی، به شکلی گسترده در موسیقی های پاپ و راک مورد استفاده قرار گرفت و به جای کنترباس، وظیفه ی تولید صداهای با تن پایین  را به عهده گرفت. گیتار بیس برای تک نوازی در ژانرهای لاتین، جاز، فلامنکو فانک نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

    اجزای مختلف گیتار

    اجزای گیتارهای مختلف ممکن است با یکدیگر تفاوت داشته باشند، یا جنس و شکل اجزایشان با یکدیگر متفاوت باشد. اما بطور کلی اجزای تشکیل دهنده ی گیتار به شرح زیر می باشند:

     

    • سردسته گیتار (قسمت بالایی گیتار که سیم‌ها در آنجا تنظیم می‌شوند)
    • خرک
    • گوشی‌ها (پیچ‌هایی که بر روی دسته گیتار قرار گرفته‌اند و با آن می‌توان گیتار را کوک کرد)
    • فرت (Fret) یا پرده نما یا دستان (قطعه‌های فلزی که بر روی دسته گیتار قرار دارد و پرده‌های موسیقی را از هم جدا می‌کند)
    • Truss Rod یا تنطیم کننده ی دسته (پیچی که برای تنظیم انحنای دسته در گیتار به کار می‌رود)
    • Inlays (تزییناتی در گیتار که نقش راهنما را دارند و معمولاً پشت فرت‌های ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۲ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۴ قرار می‌گیرند)
    • دسته گیتار (قسمت بلند و باریک گیتار است که جای انگشت‌گذاری نوازنده برای انتخاب نت‌ها است. این بخش بین بدنه و سر دسته گیتار قرار دارد)
    • پاشنه گیتار (اتصال بدنه گیتار با دسته)
    • بدنه گیتار (قسمت اصلی گیتار است که به دسته متصل شده و در گیتار آکوستیک تو خالی بوده و در گیتار الکتریک معمولاً توخالی نیست و بخش‌هایی مانند پیک‌آپ و خرک بر روی آن قرار دارد)
    • پیکاپ‌ها در گیتار(pickups)
    • قسمت‌های مربوط به مدار الکتریکی (تنظیمات ولوم و تن صدا در گیتار)
    • خرک پایینی (Bridge)
    • صفحه پیک گارد (گاهی برای مخفی کردن مدارها و گاهی صرفاً برای جلوگیری از خش‌دار شدن رنگ بدنه گیتار در اثر برخورد پیک به مرور زمان)
    • صفحهٔ پشتی گیتار
    • صفحهٔ جلویی گیتار
    • قسمت‌های جانبی گیتار
    • سوراخ صدا (معمولاً دارای تزییناتی به نام rosset)
    • سیم‌های گیتار
    • saddle (تنظیم‌کننده ارتفاع هر سیم در گیتار)
    • فرت بورد (در گیتار چوبی که فرت‌ها روی آن کوبیده شده‌اند را فرت بورد گویند)

    انواع سبک های گیتار

    در ابتدای مسیر یادگیری، احتمالا این سوال برای شما ایجاد می شود که باید چه سبکی را برای نوازندگی خود انتخاب کنید؟ برای پاسخ دادن به این سوال باید سبک های مختلف گیتار را بشناسید.

    سبک های نوازندگی گیتار را می توان از دیدگاه های مختلفی بررسی کرد. سبک هایی که در ایران رایج و شناخته شده هستند، سبک های کلاسیک، پاپ و فلامنکو می باشند. که در این مقاله بطور کلی آنها را بررسی خواهیم کرد. هرکدام از سبک های مورد بررسی حاصل یک دوره ی تاریخی خاص، و مقتضیات آن برهه از تاریخ بوده اند، هنرمندان تحت تاثیر شرایط روز، و یا به سفارش درباریان و نجیب زادگان قطعاتی را خلق می کردند.

    گیتار سبک کلاسیک

    گیتار سبک کلاسیک مربوط به سال های 1750 تا 1820 میلادی بوده است. در این برهه، وضع معیشت قشر متوسط در حال بهبود بود و به همین دلیل موسیقی از انحصار نجیب زادگان خارج شده و رواج بیشتری در بین مردم عادی یافته بود. درواقع با بهبود وضعیت اقتصادی قشر متوسط، آنها دیگر تنها به فکر رفاه مادی نبودند، بلکه به هنر گرایش پیدا کرده بودند و می خواستند موسیقی بشنوند، و نواختن موسیقی را یاد بگیرند. در همین راستا نت نویسی و نوشتن قطعات ساخته شده رواج پیدا کرد، موسیقی روز به روز مردمی تر شد، و قطعات ساخته شده مورد پسند همگان واقع می شد. موسیقی پاپ را می توان نتیجه ی همین تغییرات در موسیقی کلاسیک دانست.

    موتسارت، بتهوون و هایدن را می توان به عنوان بزرگ ترین موسیقیدانان این دوره نام برد. با یادگیری سبک کلاسیکريال شما قادر خواهید بود قطعات سبک و زیبای ساخته شده در این سبک و در این دوره ی تاریخی را بنوازید. در این سبک از نوازندگی گیتار، آرپژ و ملودی نوازی، نقش اصلی را بر عهده دارند. در این بک گیتار روی پای چپ قرار می گیرد (درصورت راست دست بودن) و با انگشت بر سیم های گیتار ضربه زده می شود.

    گیتار سبک پاپ

    سبک موسیقی پاپ یا pop از کلمه ی popular گرفته شده که به معنی محبوب و مردمی می باشد. این سبک از موسیقی، احساسات را بسیار صمیمی و ساده به شنونده منتقل می کند و اغلب با همراهی آواز نواخته می شود. از دلایل محبوب بودن این سبک هم، همان سادگی و احساس نزدیکی شنونده با این سبک است که باعث می شود به راحتی با آن ارتباط برقرار کند. تکنیک یا روش خاصی در سبک پاپ وجود ندارد، و در واقع هر سبکی که در آن فعالیت می کنید، با کمی انعطاف پذیری و خلاقیت می تواند به اثری محبوب و پاپ تبدیل شود.

    گیتار در سبک پاپ را می توان با ضربه زدن به سیم ها هم با انگشت و هم با پیک آب نواخت. ریتم نوازی و همراهی آواز در ین سبک بسیار مهم است.

    گیتار سبک فلامنکو

    ریشه ی سبک فلامنکو، به موسیقی اصیل اسپانیولی برمی گردد. موسیقی این کشور، در ابتدا تنها رقص و آواز بوده و سازی همراه با آن وجود نداشته است. در ابتدای قرن دهم، کم کم گیتار نقش تاثیرگذار و عمیق خود در سبک فلامنکو را پیدا کرد و در این سبک، رواج پیدا کرد. در ادامه حتی قطعات بی کلام فلامنکو که تنها برای نواختن گیتار فلامنکو ساخته شده بودند نیز رواج یافتند. سبک فلامنکو، از فرهنگ ناحیه ی آندلس در جنوب اسپانیا، در قرون 8 تا 15 الهام گرفته شده است که موسیقی ای اصیل و شگفت انگیز را به جهان معرفی کرد. از بزرگترین نوازندگان معاصر سبک فلامنکو باید به پاکو دلوسیا، اتمار لیبرت و گروه جیپسی کینگز اشاره کرد.

    برای نواختن به سبک فلامنکو هر چهار انگشت دست راست (برای راست دستان) به سیم ها ضربه می زنند و تکنیک های ریتمیک بسیار زیبایی از جمله راسگوادا در این سبک وجود دارند.

    سبک های دیگر گیتار

    سبک های دیگری نیز برای نوازندگی گیتار وجود دارند که برای بعضی ار آنها باید گیتار مخصوص همان سبک را تهیه کنید. سبک های دیگر از جمله جز یا جاز (jazz) که موسیقی ای بسیار غنی و پربار و تاثیرگذار است و بداهه نوازی در این سبک، نقشی ویژه ایفا می کند. بسیاری از سبک های جدید مانند راک rock، متال Metal، و یا سایر سبک ها، ریشه در سبک جز دارند. سبک بلوز Blues موسیقی اصیل سیاه پوستان آفریقایی است که به آمریکا مهاجرت کردند، و سبکی بسیار تاثیرگذار و عمیق است.

    از سبک های دیگر، می توان به کانتری Country اشاره کرد که همان موسیقی محلی آمریکاست و در سال های اخیر مورد توجه بسیاری قرار گرفته است. برای نواختن در سبک های جز، متال، راک، بلوز و کانتری به گیتارهای آکوستیک فلزی و گیتار الکتریک احتیاج خواهید داشت که با پیک نواخته می شوندو تکنیک های حاص خود را دارند.

    کدام سبک گیتار را در شروع انتخاب کنیم

    برای اینکه بتوانید سبک مورد علاقه ی خود را پیدا کنید، باید به اندازه ی کافی قطعات موسیقی در سبک های مختلف را بشنوید. زمانی که گوش شما با انواع سبک ها آشنا شود، به راحتی می توانید سبک مورد علاقه ی خود را انتخاب و تشخیص دهید.

    مقدمات و اصول یادگیری همه ی سبک های گیتار یکسان است و شما باید نت خوانی، آکورد، آرپژ، ریتم و سایر اصول اولیه را یاد بگیرید.

    بنابراین می توانید هم زمان که در حال یادگیری اصول اولیه هستید، سبک مورد علاقه ی خود را نیز پبدا کنید و در ادامه ی مسیر، در آن سبک آموزش ببینید.

    روش های نواختن گیتار: ناخن یا پیک

    برای نواختن گیتار دو روش وجود دارد، یکی نواختن با پیک و دیگری نواختن با انگشت. برخی از نوازندگان ترجیح می دهند با پیک گیتار بزنند و بعضی دیگر هم نوازندگی با انگشت را ترجیح می دهند. با این وجود برای نوازندگان مبتدی، در ابتدای مسیر این سوال پیش می آید که نواختن با پیک بهتر است یا با انگشت؟ کدام روش آسان تر است؟ و کدام روش صدای بهتری تولید می کند؟ چه تفاوت هایی بین این دو روش نوازندگی وجود دارد؟

    پاسخ این سوال تا حدود زیادی به علاقه و ترجیح خود نوازنده برمی گردد و هر کدام از این دو روش مزایا و معایب خود را دارند. در ادامه هر دوی این روش ها را بررسی می کنیم تا شما به عنوان یک هنرجوی مبتدی، یا یک علاقمند بتوانید روش موردعلاقه ی خود را پیدا کنید. 

    نواختن گیتار با پیک

    پیک، ابزاری است برای نواختن گیتار که از موادی مانند چوب، فلز یا پلاستیک که فشرده و صیقل داده می شود، ساخته می شوند. پیک بین انگشت شست و اشاره قرار می گیرد و نوازنده به وسیله ی آن به سیم های گیتار ضربه می زند. پیک ها انواع مختلفی دارند و به رنگ، شکل، ابعاد و جنس های مختلفی هستند. از پیک بیشتر برای نواختن گیتار استفاده می شود. برای انتخاب پیک، حتما با آن بنوازید، صدایی را که تولید می کند بررسی کنید، جنس و ابعاد آن را بسنجید و اگر نواختن با آن برایتان راحت بود برای نوازندگی انتخابش کنید.

     

    در ابتدای مسیر یادگیری گیتار، ممکن است کار با پیک کمی سخت باشد. توانایی نگه داشتن و کنترل پیک در بین انگشتان، و نواختن با آن مدتی طول می کشد. با این وجود، نواختن با پیک صدای ببلندتر و واضح تری تولید می کند برای نواختن در جاهای شلوغ و پر سر و صدا بهتر است و حجم صدای بیشتری تولید می کند. در سبک هایی مانند راک و در گیتار الکتریک بیس برای نواختن قدرتی، استفاده از پیک مرسوم تر است.

    نواختن گیتار با انگشت

    در این روش، برای نواختن از انگشتان دست راست (برای افراد راست دست) استفاده می شود. نقطه تماس دست با سیم های گیتار، ناخن ها یا نوک انگشتان است که باعث بوجود آمدن ارتعاش و ایجاد صدا می شود. عموما برای نواختن سیم های بالایی از انگشت شصت، و برای سه سیم پایینی از انگشت اشاره و انگشتان میانی استفاده می شود.

    استفاده از انگشت برای نواختن دو نت همزمان در سیم هایی که کنار هم نیستند راحت تر و مناسب تر است.

    با استفاده از انگشت شصت برای نواختن سیم های بم ( سیم های بالایی) آزادی عمل بیشتری دارید و صداهای باس بیشتری در آهنگ ها می توانید به کار ببرید.

    استفاده از چهار انگشت برای نواختن قطعات سرعتی روی سیم های مختلف کمک خوبی به شما می کند.

    با انگشت می توانید صدادهی نرم تری از گیتار ایجاد کنید علاوه بر این با محکم تر نواختن و استفاده از ناخن صداهای بلند تر و خشن تر نیز با انگشت قابل اجرا است.

    10 گیتاریست مطرح دنیا به انتخاب رولینگ استون

    ۱۰/ پیت تاونشند - نوازنده ی گروه the who - تخصص در نوازندگی ریتم -استفاده از power chord

    ۹/ دوین المن - مشهورترین نوازنده‌ی گیتارِ اسلاید - گروه برادران المن - همکاری با اریک کلپتون - مرگ در 25 سالگی بر اثر تصادف

    ۸/ ادی ون هیلن - شهرت در نوازندگی ریف‌های پیچیده و بی‌نظیر - ادی اکثرا پیک را بین انگشت شصت و انگشت وسط خود می‌گرفت. به این ترتیب انگشت اشاره برای انجام تکنیک‌های از جمله فینگر تَپینگ آزاد بود - ابتلا به سرطان دهان

    ۷/ چاک بری - از بزرگترین نوازنده های بلوز - موسیقی راک و بلوز را متحول کرد

    ۶/ بی بی کینگ - یکی از بزرگترین و مهم ترین گیتاریست های تمام ادوار - خواننده ی ماهر - شهرت در استفاده از نت‌های ساده و در عین حال تکنیک‌های ماهرانه - وارد کردن تکنیک‌هایی از جمله ویبراتوی شیمرینگ و بندکردن به موسیقی بلوز

    ۵/ جف بک - گروه yard birds به عنوان جایگزین کلپتون - همکاری با راد استوارت - سبک بلوز و بعدها فیوژن

    ۴/ کیت ریچاردز - گروه اسطوره ای rolling stones - گیتار ریتم و سولو - شهرت در استفاده از کوک های متفاوت - سبک راک و بلوز- نوآوری در سبک راک

    ۳/ جیمی پیج - گروه yard birds و سپس گروه led zeppelin - شهرت در انتخاب هنرمندانه ی نت ها - گیتار سولو - از قطعات مشهور: black dog

    ۲/ اریک کلپتون - گروه cream و yard birds - از تاثیرگذارترین گیتاریست های دنیا در طول تاریخ - از قطعات مشهور: لیلا - اعتیاد و ترک اعتیاد - بی بی کینگ درباره ی کلپتون می گوید هیچ نابغه ی گیتاری به پای کلپتون نمی رسد.

    ۱/ جیمی هندریکس - بهترین نوازنده ی گیتار در طول تاریخ - استفاده از ومی بار برای اولین بار - استفاده از فیدبک آمپلی فایر برای اولین بار - گیتاریست چپ دست - تحول در موسیقی راک و نوازندگی گیتار - اعتیاد و مرگ در 27 سالگی

    نوازندگان ایرانی مطرح گیتار

    از نوازنده های بنام ایرانی در زمینه ی ساز گیتار می توان به نام های زیادی اشاره کرد از جمله:

    • لیلی افشار
    • مهرداد پاکباز
    • فرزاد دانشمند
    • سیمون آیوازیان
    • بهرام آقاخان

    منبع: سایت گوشنوازان / دانلود پکیج آموزش گیتار رایگان و گام به گام بصورت تصویری

    موزیک دون بازدید : 55 شنبه 04 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    تاکید خوانی یا کوبش کلمات در خوانندگان رپ به شکل ماهرانه‌ای انجام می‌شود. کاربرد تاکید خوانی زمانی مشخص می‌شود که شما تاکید خوانی را به طور کامل فرا گرفته باشید. تاکید کردن بر کلمات از این جهت اهمیت دارد که با گویش صحیح کلمات بتوانید بر روی خواننده تاثیر بگذارید. همچنین با تاکید خوانی می‌توانید شنونده را وادار کنید تا انتهای قطعه موسیقی به شنیدن آهنگ شما تشویق شود. به احتمال زیاد، نمونه قطعات موسیقی رپرهای مبتدی را شنیده اید که به دلیل یکنواختی، شما کسل می‌شوید و دیگر تصمیم برای ادامه شنیدن آن ندارید. این موضوع تا آن‌جا اهمیت دارد که اگر تکست شما زیبا باشد ولی کوبش کلمات در ریتم صدایی خود نداشته باشید، هیچ اثری از زیبایی تکست شما در صدا دیده نمی‌شود.

    تاکید خوانی در سبک‌های متفاوت موسیقی، متنوع است. آن‌چه که یک رپر باید بداند، سبک‌های گنگ، ملیتی و اجتماعی برای خوانندگی رپ می‌باشد. اما تاکید خوانی در سبک‌های لاو و دیس لاو متفاوت است. در سبک لاو، تاکید به تکست و بیت مربوط می‌شود. برای مثال، اگر موضوع تکست، تازه عاشق شدن و دل بستن است، توصیه می‌کنیم تا سبک تر بخوانید. اما اگر موضوع تکست، سفر کردن معشوق باشد، لا توجه به بیت بالا و پایین می‌شود و در برخی مواقع، تاکید آن به سبک دیس لاو هم نزدیک خواهد شد. خوب است بدانید که در سبک‌های دیگر، نظیر فان و پارتی، میزان تاکید بسیار پایین است. اما همین میزان کم تاکید، سبب زیبا شدن کار خواهد شد.

    موزیک دون بازدید : 62 شنبه 04 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    ویژگی کلامی موسیقی رپ شامل بی اعتنایی به ساختارهای شعری و قافیه سازی است. محتوای موسیقی رپ همراه با انتقادی است که با چاشنی طنز و بیان تلخ همراه می‌شود. در واقع بیان واقعیت‌هایی که در بطن جامعه رخ می‌دهد، اصلی ترین بخش محتوای یک خواننده رپ است. معضلات اجتماعی و اقتصادی سطح طبقاتی پایین جامعه نیز موضوع شعر خوانندگان رپ هستند. پس برای آموزش خوانندگی رپ در ابتدا، باید یک شعر با محتوای بیان شده، پیدا کنید.

    هنرمندان موسیقی رپ با خواندن آهنگ‌های‌شان تصمیم دارند تا اعتراض خود را به وضع حاکم بر جامعه نشان دهند و مشکلات مردم را جدی نشان بدهند. این اعتراض آن‌ها فارغ از تبلیغات پوشالی و ژست‌های بی فایده رسانه‌ها است. پس باید دقت کنید که چه نوع شعری را برای تمرین انتخاب می‌کنید.

    مطمئنا طرز صحبت کردن یک خواننده رپ با وقتی که روی صحنه اجرا می‌کند، متفاوت است. در واقع استایل صدایی آن‌ها فرق می‌کند. پس در دومین قدم، دانستن و شناختن استایل صدایی خوانندگان رپ بسیار مهم و خطیر است. این استایل رپ خوانی که در خوانندگان رپ می‌شنوید، ذاتی و شخصی نیست. آن‌ها هم روزی برای داشتن همچین استایلی، بارها و بارها تلاش کرده اند. برای آن که استایل صدایی مناسبی داشته باشید، پیشنهاد می‌کنیم که شعر رپرهای معروف و مشهور مورد علاقه‌تان را حفظ کنید و سپس با آهنگ بی کلام بارها و بارها بخوانید. سپس سعی کنید تا مطابقت صدایی بین صدای خودتان و آن خواننده ایجاد کنید. پس از اینکه تمرین‌های زیادی برای خوانندگی رپ انجام دادید، از یک نفر بخواهید تا درباره استایل خوانندگی همان آهنگ که خودتان خواندید، نظر بدهد. دلیل اینکه می‌گوییم از دیگران در خواندن‌تان نظر بخواهید، این است که در واقع شما باید یاد بگیرید که انعطاف پذیر باشید. در واقع شما برای مردم می‌خوانید. اگر آن‌ها از صدای شما لذت نبرند، به هر حال نمی‌توانید به خواننده معروف رپ تبدیل شوید.

    موزیک دون بازدید : 48 شنبه 04 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    به نحوه بیان و شیوه سخنرانی در لغت، دلیوری گفته می‌شود. دلیوری در موسیقی رپ به معنای چگونگی بیان ابیات، جمله‌ها و واژه‌ها می‌باشد. برای نمونه، جمله «دنیای زیبایی است» را می‌توانید به انواع متفاوتی بیان کنید. شما می‌توانید این جمله را با لحنی خشک بیان کنید. بیان این جمله با فریاد زدن و ریتم آرام هم ممکن است. در میان این همه از تفاوت در نحوه بیان، آن بیانی که ارتباط بیشتری با افراد دارد، مناسب تر خواهد بود. نحوه بیان رپرها هم جدا از این موضوع نیست. بنابراین، هر خواننده رپ می‌توند دلیوری ویژه خود را داشته باشد.

    جنس صدا، لهجه، حس غالب، گام صدا، ملودی و لحن گفتار از جمله تاثیرگذار ترین عوامل بر روی دلیوری می‌باشند. همان‌طور که می‌دانید، لیریکس مجموعه‌ای است که شامل واژه‌ها و جمله‌های متعدد می‌باشد که بر مبنای اصولی ویژه، تطبیق و سازماندهی می‌شوند. رپرها در حین خواندن و اجرای لیریکس بعضی از واژه‌ها، با شدت و قدرت بیشتری واژه‌ها را می‌کوبند. بدیهی است که این کلمات، توجه بسیاری را جلب می‌نماید. از همین رو، تاثیر گذاری دلیوری در رایم‌های پایانی و واژه‌های تاکیدی، توصیه می‌شود. این روند، به ملموس شدن و اهمیت کلمات می‌افزاید.

    موزیک دون بازدید : 50 شنبه 04 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    قرار گیری رایم‌ها در لیریکس، در واقع چیدمان رایم‌ها در هر خط مشخص می‌نماید. چیدمان رایم به طور کلی به دو بخش زیر تقسیم می‌شود.

    مثالی از رایم‌های پایانی: هیچکدوممونم نیستیم بیکار / در حال ساخت و ساز ایران

    مثال از رایم‌های درونی: آ اندازه حرفام کاغذ نیست / باختم تویه باور کارم نیست (علاوه بر رایم‌های پایانی، دو واژه باختم و باور نیز هم وزن می‌باشند و از منظور مکانی، رایم درونی محسوب می‌شود.)

    به این نکته توجه داشته باشید که رایم‌ها در مجموع، کلمات، حروف و حتی صداهای هم وزن را شامل می‌شود. رایم به لحاظ مکانی و پیاده سازی آن، محدودیت خاصی ندارد.

    موزیک دون بازدید : 46 شنبه 04 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    موسیقی رپ به نوعی از موسیقی خیابانی گفته می‌شود که در سال 1960 به وجود آمد. این نوع از موسیقی ابتدا در محله‌های فقیر نشین محله‌های نیویورک بدنیا آمد. برانکس یا شمالی ترین منطقه شهر نیویورک دقیقا همان‌جایی است که موسیقی رپ بوجود آمد. مارک گریفین، لیل پامپ، لیل دیگی، فرد درست، علی داگاس نیومن (نام هنری: برادر علی) و کریستوفر لی ریوس از خوانندگان مشهور آمریکایی هستند. رپ فارسی نیز همان سبک موسیقی رپ است که به زبان فارسی اجرا می‌شود. گفته می‌شود که رپ فارسی متاثر از رپ آمریکایی است، اما دقیقا همان خاصیت را ندارد. دسته بندی خواننده‌های رپ ایرانی مانند همه جای دنیا، دو نوع رپر ایرانی داریم.

    رپرهای تجاری مانند زدبازی، تیک تاک، یاس و بهزاد لیتو (این رپرها از ریتم، متن و فلوهای ساده و عامه پسند استفاده می‌کنند)

    رپرهای زیر زمینی مانند رضا پیشرو، حصین، کاردو، هیچ کس و بهرام (این دسته از خوانندگان، فضای خاص تر و پیچیده تری دارند)

    هنر خوانندگی رپ را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد. محتوایی که خواننده رپ می‌خواند، فلو و دلیوری از جمله این دسته‌‌ها هستند. برای آموزش موسیقی رپ در ادامه همراه ما باشید.

    واژه‌هایی که پیش از خوانندگی رپ باید با آن‌ها آشنا باشید!
    فلو: جریان رپ است که آهنگ بر روی جریان آن پیش می‌رود. فلو شامل دو بحث ریتم و رایم می‌باشد. در بیان ساده، به تکرار پی در پی یک فرآیند پایدار در مدت زمان مشخص، ریتم گفته می‌شود. برای درک این مفهوم، یک آهنگ رپ را به دلخواه انتخاب نمایید و با دقت بسیار به آن گوش دهید. دلیل اینکه می‌گوییم تا به دقت به موسیقی و آهنگ گوش دهید، لمس بیت‌ها به صورت پیوسته و مداوم است. به طور معمول روح ریتم در بیت آهنگ رپ را ضرب آهنگ بیت سامان می‌بخشد. تاکیدهای گفتاری خواننده نیز روح ریتم در اجرای خواننده را بهبود می‌دهد.

    برای درک صحیحی از چگونگی کار فلو، دو موج موازی را در نظر داشته باشید که در امتداد هم حرکت می‌کنند.

    به سیلابی که در نوع گفتار بر روی آن تاکید می‌شود، سیلاب تاکیدی می‌گویند. خود آن لغت، لغت تاکیدی نامیده می‌شود. تاکیدی بود در سیلاب‌ها به عوامل متفاوتی بستگی دارد. نوع بیان، لهجه و نحوه گفتار خود فرد با تاکیدی بودن خود سیلاب‌ها مرتبط است و همین سیلاب‌های تاکیدی هستند که باعث ایجاد ریتم سپس حفظ ریتم اجرای خواننده خواهد شد.

    رایم: سیلاب‌های هم وزن در تکراری، بر طبق قواعد خاص و ویژه‌ای، طراحی می‌شوند. این سیلاب‌ها در بدنه خود لیریکس پیاده سازی می‌شوند. رایم‌ها از دو منظور وزن و چیدمان بررسی می‌شوند.

    رایم‌ها از لحاظ وزنی به سه دسته تقسیم می‌شوند. تک، جفت و چند سیلابی از سه دسته رایم هستند.

    رایم تک سیلابی: رویایی پر از ترس / وابسته به لحظه‌های دم (دم و ترس)

    جفت سیلابی: هیچ‌کدوممونم نیستیم بیکار / در حال ساخت و ساز ایران (بیکار و ایران)

    چند سیلابی: اینجا ایران ی گربه هفت هزار ساله / که زنده است تا وقتی که نفت خام داره (هفت هزار ساله / نفت خام داره)

    موزیک دون بازدید : 22 چهارشنبه 01 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    نیازی نیست شما بهترین صدا در جهان را داشته باشید، اما شما باید یک صدای خوب داشته باشید. صدایی که وقتی به آن نیاز دارید، بتواند به شما کمک کند.

    در ادامه، من 7 راز و ترفند بسیار مفید را به شما معرفی می کنم که باعث می شود صدای شما به جهان حکمرانی کند
    1- تمام سینه خودتان را از نفس پر کنید ( نه این که فقط شکم شما از هوا پر شود)
    شکم شما نقطه شروع شما می باشد اما این حتی نیمی از مسیر هم نیست. در صورتی که شما می خواهید آواز بخوانید، شما باید قفسه سینه و پشت خودتان را از هوا پر کنید. این تنها روشی است که باعث می شود دیافراگم شما پایین بیاید و هوا را به درون خودش بکشد . شما باید کاری کنید که دیافراگم شما برای شما کار کند نه علیه شما!

    2- گلوی خودتان را باز کنید
    انگشت های خودتان را بالای گلوی خودتان قرار دهید. فک خودتان با باز کنید. آیا حس کردید که گلوی شما به سمت پایین حرکت می کند؟ امیدوارم این طور باشد. حالا، انگشت های خودتان را بالای گلوی خودتان قرار دهید و لب های خودتان را محکم به دندان های خودتان فشار دهید. هر روز این کار را انجام دهید. بعضی از تمرین های صوتی خودتان را تمرین کنید تا بتوانید عمق حنجره خودتان را ارتقا دهید. این یکی از بهترین روش ها برای باز کردن گلوی خودتان قبل و در طول آواز خواندن می باشد.

    3- فک خودتان را پایین بیاورید
    زمانی که می خواهید مصوت ها را بخوانید، فک خودتان را پایین بیاورید. این کار باعث می شود که صدای شما قوی تر و حجیم تر بشود. این تکنیک واقعا جادویی است.

    4- مراقب نوت های بالا باشید
    فرض کنید که صدای شما مثل یک آسانسور می باشد. مادامی که صدای شما بالا می رود یک زنجیر سنگین آن را به پایین می کشد ( در واقع، این نوت های بالای شما می باشد). مادامی که صدای شما پایین می رود، این زنجیر به سمت بالا کشیده می شود. فرض کنید صدای شما مثل قرقره می باشد. شما باید برای رسیدن به نوت های بالا صدای خودتان را پایین بیاورید و برای نوت های پایین، صدای خودتان را بالا ببرید. شما متوجه می شوید که خواننده های خوب برای نوت بالا، چانه خودشان را بالا نمی آورند. این تکنیک هم مثل جادو موثر است.


    5- زبان خودتان را پایین نگاه دارید
    آواز خواندن وقتی که زبان شما بالا است باعث می شود مشکلات زیادی در صدای شما ایجاد شود. منظور من پشت زبان شما می باشد. وقتی که زبان شما بالا باشد، صدای شما تو دماغی می شود و این موضوع باعث می شود نوت های بالای شما خوب اجرا نشود. شما باید زبان خودتان را باز کنید، انگار که می خواهید خمیازه بکشید و ببینید که آیا می توانید پشت زبان خودتان را در شروع این خمیازه، پایین نگاه دارید یا خیر. گاهی اوقات شما باید اندکی تلاش کنید تا بتوانید این کار را بکنید. قبل از این که بخوانید و در طول آواز خواندن سعی کنید زبان خودتان را پایین نگاه دارید زیرا این کار به شما کمک میکند تا صدای خودتان را کنترل کنید. شما می توانید فرض کنید که یک لیسک در انتهای دهان خودتان دارید، فرض کنید که می خواهید یک لیوان آب بخورید در این صورت شما زبان خودتان را پایین نگاه می دارید.

    6- سینه تان را بالا بدهید
    اگر وقتی که آواز می خوانید سینه شما پایین باشد، از نظر تنش صوتی و کنترل تنفس، با مشکل رو به رو می شوید. در این صورت شما با گلوی خودتان آواز میخوانید و خیلی سریع نفس خودتان را از دست می دهید. اگر شما سینه خودتان را در انتهای عبارت ها پایین بیاورید و سعی کنید در طول اجرای عبارت سینه خودتان را بالا نگاه دارید ( با تمرین)، می توانید موفق شوید. هدف شما این است که همیشه شانه های شما در حالت آرام و سینه شما در حالت بالا قرار داشته باشد. در این صورت، کنترل تنفس شما تا حد زیادی بهبود پیدا می کند.

    7- سعی کنید در زمان آوار خواندن، خیلی از صدای «هــ» استفاده نکنید!
    خواننده های عالی معمولا سعی می کنند که آوای «ه» را در صدای خودشان کاهش دهد. یوهوووو را به یوووووو تبدیل می کنند: صدای هـــ معمولا زمانی ایجاد می شود که شما چندین نوت را بر روی یک مصوت می خوانید. این یک تنظیم خیلی خوب است که باعث می شود صدای شما خیلی حرفه ای به نظر برسد. اگر صدای «ه» زیادی در آواز شما باشد، صدای شما آماتور و ضعیف به نظر می رسد. در نتیجه شما باید سعی کنید این مشکل را رفع کنید.

    امیدوارم این نکات برای شما مفید باشد!

    موزیک دون بازدید : 27 چهارشنبه 01 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    26- حنجره: ساختاری در گلو که تارهای صوتی در آن قرار دارند.

    27- نفس پایین: استفاده از دیافراگم و عضله های میان شکمی برای تنفس بدون تکان خوردن شانه ها، گردن و قسمت بالایی سینه. این نوع تنفس در زمان آواز خواندن مطلوب می باشد.

    28- غنایی: یک دسته بندی صوتی بین دراماتیک و کلوراتورا ( سریع) که در انواع صدا می توان آن را مشاهده کرد.

    29- مسا دی وس: یک تکنیک پویا شامل شروع کردن یک نوت با کرسندو ( آرام تا بلند) که بعد از آن یک دکرسندو ( بلند به آرام) دنبال می شود.

    30- مزو سوپرانو: صدای اپرای زنانه بین سوپرانو و کنترالتو

    31- شروع: شروع هر صدای صوتی

    32- پاساژیو: یک عبارت ایتالیایی که به معنی «عبور» می باشد. این کلمه به نواحی گذرا در صدا اشاره دارد که در آن خواننده باید مراقبت بیشتری داشته باشد تا آواز را صحیح اجرا کند. این حالت در نقاط مختلف بر اساس نوع صدای هر فرد، شنیده می شود.

    33- آواگری: ایجاد کردن صدای صوتی.

    34- دانگ: بخشی از صدا که بر اساس کیفیت صدا و گاهی بازه صدا متمایز می شود، مانند صدای سینه ، صدای سر و فالستو (هر کدام از این عبارت ، پیش از این در لغت نامه تعریف شده است)

    35- تشدید: این عبارت، یکی دیگر از عبارت مرتبط با کیفیت صدا می باشد مانند «تن صدا». این عبارت به صورت خاص به این موضوع اشاره دارد که صدا تا چه حد گرم یا روان است و بیشتر مرتبط با صدای فرعی می باشد. این صدا همچنین می تواند به تشدید صدا در یک اتاق مثلا در اجرای کلیسا، اشاره داشته باشد.

    36- تیز: زمانی که گام اندکی بالاتر از حد مورد نیاز باشد، صدا تیز می شود.

    37- کام گوشتی: ساختار عضلانی نرم در انتهای دهان که وقتی بالا بیاید، باعث می شود محفظه بینی از بقیه سیستم تنفسی مجزا شود و ازین رو باعث میشود که خواننده ها از بینی آواز نخوانند.

    38- سوپرانو: بالاترین صدا در صدای زنانه.

    39- اسکوییلو: یک عبارت دیگر برای کیفیت صدا که اشاره به یک صدای صاف و شفاف دارد که بعضی از خواننده ها از آن استفاده می کنند ، به خصوص در دانگ های بالا.

    40- تن صاف: یک صدا بدون ویبراتو

    41- تنور: دسته بندی برای صدای مردانه بالا.

    42- تن: کیفیتی از صدا. معمولا به صورت تن های خش دار یا شفاف توصیف می شود.

    43- طنین صدا: مشابه با تن صدا، این عبارت نیز یکی از کیفیت های صدا را توصیف می کند.

    44- لرزش صدا: یک تکنیک که در آن خواننده بین دو نوت مجاور، سریع صدای خودش را تغییر می دهد.

    45- بدون صدا: یک طرز بیان که در آن صامت ها بدون مصوت هستند مانند حرف های S یا T.

    46- ویبراتو: نوسان طبیعی بین گام ها ( حتی وقتی که یک نوت ثابت اجرا می شود) که در بسیاری از صداهای خوانندگان وجود دارد.

    47- تارهای صوتی: این تارها در غشای تارهای صوتی قرار دارند که جایگاه آن ها در حجره می باشد و وقتی که هوا از میان آن ها عبور می کند این تارها لزرش می کنند تا صدا ایجاد شود.

    48- صدا دار: درست بر خلاف حالت های بی صدا که اشاره به صامت هایی دارد که برای تلفظ آن ها باید از مصوت استفاده کنیم مانند B یا Z

    49- صدای سوت: بالاترین دانگ صدا، که بالاتر از صدای سر ایجاد می شود و یکی از معروف ترین افرادی که این صدا را ایجاد کرده، Mariah Carey می باشد.

    50- ارتعاش: وقتی که فاصله بین دو گام موجود در ویبراتو خیلی عریض باشد، این پدیده شکل می گیرد که باعث می شود صدا حالت ناپایدار داشته باشد.

    آیا هنوز هم نسبت به اصطلاحات آواز کنجکاو هستید؟ می خواهید کلمات بیشتری را یاد بگیرید؟ قطعا یک مربی آواز یا دوره های آموزشی می توانند به شما کمک کنند تا اطلاعات بسیار بیشتری را در این زمینه به دست بیاورید.

    موزیک دون بازدید : 27 چهارشنبه 01 اردیبهشت 1400 نظرات (0)

    اگر تا به امروز اصطلاحاتی در رابطه با آواز بوده است که با آن آشنا نبوده اید، باید به شما بگوییم که اصلا چیز عجیبی نیست. مانند هر زمینه تخصصی دیگری، متخصص های حوزه آواز نیز از کلمات تخصصی زیادی استفاده می کنند و لغات مورد استفاده آنها، کلماتی هستند که بیشتر مردم با آن ها آشنایی ندارند.
    در صورتی که شما علاقه مند هستید که مهارت های موسیقیایی خودتان را افزایش دهید، یاد گرفتن این کلمات به شما کمک می کند که آموزش های موجود در زمینه آواز را بهتر درک کنید. خب پس بیایید کار را شروع کنیم.

    در این لیست که بر اساس الفبا مشخص شده است، شما تعاریف مختلف برای عبارات موسیقیایی را مشاهده می کنید که شامل عبارات مرتبط با گروه های کر نیست می باشد. همچنین عبارت مختلفی را یاد می گیرید که با استفاده از آن ها می توانید یک صدا را توصیف کنید.
    1- یک کاپلا: این کلمه به معنی « از گروه کر» می باشد که این عبارت برای اشاره به آواز بدون همراهی مورد استفاده قرار می گیرد.

    2- آلتو: صدای بم زنانه که در آواز کر مورد استفاده قرار می گیرد.

    3- واجگر: بخشی از بدن که برای ادای کلمات مورد استفاده قرار می گیرد؛ معمولا این کلمه برای اشاره به لب ها، دندان و نوک زبان مورد استفاده قرار می گیرد.

    4- حلقی: یک کلمه مرتبط با طزر بیان می باشد که نشان دهنده صدای هوایی می باشد که قابل شنیدن است، مانند تلفظ حرف P در زبان انگلیسی.

    5- باریتون: صدای مردانه بین تنور و باس

    6- باس: بم ترین صدای مردانه

    7- توام با تنفس: صدایی کا شفاف نیست و بیشتر هوا در آن شنیده می شود. یک صدا از این جنس به دلایل مختلف ایجاد می شود که نداشتن پشتیبانی تنفسی کافی یکی از این دلایل می باشد.

    8- صدای سینه ای: یک گام از صدای بم که بیشتر افراد با این صدا صحبت می کنند؛ این صدا در سینه طنین انداز می شود.

    9- کنترالتو: پایین ترین صدای زنانه.

    10- کلوراتورا: نوت هایی با حرکت سریع.

    11- کانتر تنور: نوعی از صدای مردانه که بیشتر به عنوان صدای اصلی آواز را اجرا می کند. این صدا بیشتر در موسیقی های دوره باروک مورد استفاده قرار می گیرد.

    12- کاور کردن: یک تکنیک صوتی که در آن خواننده لب های خودش را اندکی حلقه می کند تا نوت های بالا را با صدایی خاص اجرا کند.

    13- دندانی: یک تکنیک صوتی که بر اساس آن، زبان دقیقا پشت دندان ها قرار می گیرد تا صدای خاصی ایجاد شود. صدای D در ایتالیایی یا اسپانیایی یک نمونه خوب از این طرز بیان می باشد.

    14- دیافراگم: یک عضله بزرگ تنفسی که زیر ریه ها قرار دارد و در طول دم، صاف شده و به پایین می آید. این عبارت یکی از رایج ترین عبارات مورد استفاده خواننده ها در کلاس های درس مرتبط با تنفس صحیح می باشد.

    15- طرز بیان: حالتی که بر اساس آن بخش هایی از کلمات، شامل مصوت ها و صامت ها شکل گرفته و تلفظ می شوند. برای خواننده های کلاسیک، این طرز بیان معمولا شامل مطالعه طرز بیان زبان های خارجی می باشد.

    16- ادغام: یک حالت از طرز بیان که به پدیده تغییر تدریجی یک مصوت به یک مصوت دیگر اشاره دارد که این حالت باعث می شود دو مصوت در یک سیلاب بیان شوند. این حالت در زبان انگلیسی بسیار زیاد رخ میدهد اما در زبان های دیگر کمتر دیده می شود.

    17- دراماتیک: در دسته بندی های صدا، این سبک صدا اشاره به صدای بزرگ و قوی دارد ( مثلا یک سوپرانو دراماتیک)

    18- تکنیک های توسعه یافته: هر تکنیک صوتی خارج از روش های نرمال یا کلاسیک، به عنوان تکنیک توسعه یافته شناخته می شود. این تکنیک ها شامل تن های سوت دار، آواگری دم دار، آواز از گلو و یا هر تکنیک دیگر می باشد

    19- فاش: یک نوع صدا و یا دسته بندی صوتی. در زبان آلمانی به معنی سوژه هم می باشد.

    20- صاف: زمانی که یک گام اندکی پایین تر از حالت مد نظر می باشد.

    21- فالستو: یک صدای نازک سر که توسط مرد اجرا می شود.

    22- ته گلویی: یک صدای بم و گرفته که بعضی از افراد به دلیل کمبود نفس با این صدا حرف می زنند. معمولا در انتهای جملات این صدا شنیده می شود.

    23- توقف گلویی: وقتی یک فرد تارهای صوتی خودش را قبل از شروع یک صدای آواز گونه به هم فشار می دهد، این صدا ایجاد می شود. در ابتدای بسیاری از کلمات که با مصوت در زبان انگلیسی شروع می شوند، این صدا شنیده می شود مانند کلمه Umbrella

    24- صدای سر: دانگ آواز بالا که زنان و صداهای کانتر تنور معمولا در آواز کلاسیک، از این صدا استفاده می کنند.

    25- میان شکمی: عضله های بین دنده ها که باعث می شود دنده ها در طول تنفس، بالا بیایند.

    موزیک دون بازدید : 23 سه شنبه 31 فروردین 1400 نظرات (0)

    برای نوازندگان حرفه‌ای اهمیت دارد که ظاهر ساز آن‌ها به چه صورت است. چرا که زیبایی بدنه گیتار آکوستیک حرفه‌ای برای آن‌ها همانند کیفیت صدای حاصل از گیتار می‌باشد. به طوری که هر چقدر ظرافت گیتار آکوستیک حرفه‌ای بیشتر باشد، با احتمال بسیار بیشتری می‌توان انتظار داشت که آن ساز بتواند ریزترین صداها را از خود منتشر کند.

    بحث زیبایی بدنه گیتار آکوستیک حرفه‌ای تا حد زیادی به جنس چوبی که در بدنه ان به کار رفته است، مربوط می‌شود. برای مثال، ساز گیتار آکوستیک که از چوب سدر ساخته شده است، رنگ روشنی دارد. غیر از چوب سدر، کوا نیز جزو چوب‌هایی باکیفیتی است که تمامی بخش‌های منحنی ساز گیتار آکوستیک را می‌توان در آن مشاهده کرد. به طور معمول، سازهای گیتار آکوستیک که با این نوع چوب ساخته می‌شوند، گران قیمت هستند و دلیل گران بودن آن‌ها به نوع و کیفیت چوب کوا مربوط می‌شود. این نوع ساز، علاوه بر دارا بودن جنس خوب و باکیفیت، صدای بسیار دلنشینی خواهد داشت.

    موزیک دون بازدید : 22 سه شنبه 31 فروردین 1400 نظرات (0)

    تعداد بسیار زیادی از نوازندگان گیتار آکوستیک فکر می‌کنند که اگر جنس سیم از نوع نایلون باشد، با آرامش بیشتری می‌توانند بنوازند. دلیل قانع کننده‌ی آن‌ها برای استفاده از گیتار آکوستیک حرفه‌ای با سیم‌های نایلون، کیفیت بالای صدای تولید شده است. اما در واقع این چنین نیست. در ابتدای نواختن با این نوع سیم‌ها، صدای خوبی خواهید شنید. در صورتی که هر چه زمان بیشتری بگذرد، کیفیت صدای گیتار آکوستیک که سیم‌های نایلونی دارد، افت خواهد کرد. پی بیاید به جای خرید گیتار آکوستیک با سیم‌های نایلونی، به خرید گیتار آکوستیک با سیم‌های فلزی فکر کنید و کیفیت کار خود را بالا ببرید.

    موزیک دون بازدید : 23 سه شنبه 31 فروردین 1400 نظرات (0)

    اگر جثه‌ی چندان زیادی ندارید، به طور قطع برای شما اهمیت دارد که یک گیتار آکوستیک کوچک را انتخاب می‌کنید یا یک گیتار آکوستیک بزرگ را! چون نحوه‌ی صحیح در دست گرفتن گیتار آکوستیک در کیفیت صدای حاصل از آن، تاثیرگذار است. اگر طول دست‌های شما کم است، باید گیتارهایی را انتخاب کنید که اندازه‌ی کوچک تا متوسطی دارند. در صورتی که طول دست‌های شما زیاد است، می‌توانید گیتارهایی را برگزینید که قدری بزرگتر هستند. با توجه به پاره‌ای از توضیحات، گیتار کلاسیک حرفه‌ای با اندازه‌ی کوچک، برای هنرجویان کودک و نوجوان مناسب است. در مقابل، هنرجویان جوان بهتر است از گیتار کلاسیک متوسط استفاده کنند. بهترین ساز گیتار آکوستیک حرفه‌ای برای بزرگسالان نیز گیتار آکوستیک بزرگ است که به راحتی در دستان آن‌های جای می‌گیرد.

    موزیک دون بازدید : 20 سه شنبه 31 فروردین 1400 نظرات (0)

    صنوبر، سدر، ماهون، افرا و رزوود از چوب‌های رایجی هستند که برای ساخت بدنه‌ی گیتار آکوستیک به کار می‌روند. به طور کلی، نمی‌توان گفت که کدام یک از چوب‌ها برای ساخت گیتار آکوستیک حرفه‌ای مناسب هستند. چون هر کدام از آن‌ها، یک خصوصیت دارند که بنا به خصوصیات متعدد آن‌ها می‌توان گیتار آکوستیک را خریداری کرد. چوب صنوبر به صدای شفافی که را خود عبور می‌دهد، معروف است. چوب سدر هم برای نواختن ضربه‌های ملایم، بهترین گزینه پیش روی شما است. هر چقدر که بخش‌هایی از گیتار آکوستیک را که چوب ماهون بپوشاند، صدای حاصل از گیتار آکوستیک، بم‌تر خواهد بود. خاصیت چوب رزوود و افرا را هم می‌توان در مقابل هم قرار داد. چون چوب رزوود دارای قابلیت تولید صدای بیس است و در مقابل، چوب افرا برای تولید صداهای شفاف کاربرد دارد.

    موزیک دون بازدید : 19 سه شنبه 31 فروردین 1400 نظرات (0)

    چوب، جنس سیم، ابعاد طراحی بدنه و زیبایی گیتار آکوستیک از پارامترهای مهم برای خرید آن به شمار می‌روند. اگر مبتدی هستید، این نکته به کارتان خواهد آمد و اگر که حرفه‌ای باشید، جنبه‌ی مرور برای شما خواهد داشت. چوب گیتار آکوستیک از چندین جنبه ارزشمند است. بعضی از گیتارهای آکوستیک برای وارد آمدن فشارهای سنگین مناسب هستند و برخی دیگر برای بازتاب صدای خوبی دارند. مسلم است که چوب هر کدام از آن‌ها در هر یک از حالت‌ها، متفاوت است و سخت می‌شود گیتارهایی را پیدا کرد که هر دو نوع کارایی را با هم داشته باشند. 

    موزیک دون بازدید : 26 دوشنبه 30 فروردین 1400 نظرات (0)

    خوانندگی همانند یک شغل در هر جای دنیا، دارای درآمد است. برای مثال جایگاه خوانندگی و اجرای کنسرت در کشورهای نوین و توسعه یافته در نمودار صعودی ایده آلی قرار دارد؛ بطوری که 2 الی 12 درصد از درآمد ناخالص ملی را به خود اختصاص می‌دهد.

    طبق آماری که در سال 2016 میلادی اعلام شده است، سهم جهانی تجارت و خدمات خلاق توانسته است بیش از 900 میلیارد دلار را به خود اختصاص بدهد؛ در حالی که در کشور ما، گردش موسیقی سالانه به 100 میلیون می‌رسد. در صورتی برگزاری یک کنسرت ممتاز و درجه یک می‌تواند منبع درآمد خوبی است که بتواند یک منبع اصلی و مهم برای پیش بینی گردش مالی صنعت موسیقی در کشورمان باشد. در سال 95 طبق آماری که دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرده است، بیش از 1221 عدد مجوز برای اجرای کنسرت موسیقی صادر شده است. 80 درصد از فروش‌ها از سایت رسمی فروش ایران کنسرت صورت گرفته است.

    بطور متوسط هر کنسرت در 3 شب اجرا می‌شود که بطور میانگین 1000 نفر از کنسرت‌های برگزار شده استقبال می‌کنند. قیمت بلیط‌های کنسرت پاپ در سالن‌های میلاد از 30 هزار تومان الی 100 هزار تومان می‌باشد. یعنی میانگین قیمت بلیط‌های کنسرت پاپ 65 هزار تومان است. هزینه مورد نیاز برای کنسرت‌های سنتی از 25 هزار تومان الی 120 هزار تومان است که باز هم قیمت متوسط کنسرت سنتی، 65 هزار تومان می‌باشد. اگر این مبالغ را در تعداد صندلی‌های سالن ضرب کنیم، به مبلغی در حدود 300 تا 350 میلیون تومان می‌رسیم. ولی این نکته را در نظر داشته باشید که مخارج برگزار کنندگان کنسرت نیز وجود دارد که می‌بایست به آن‌ها توجه کرد. برای مثال زمانی می‌توان یک کنسرت با درآمد بالا اجرا کرد که یک سالن مناسب در یک نقطه مناسب از شهر انتخاب کنید. تجربه ثابت کرده است که کیفیت کنسرت اجرا شده در سطح بالای شهر می‌تواند شما را به منبع درآمد خوبی نزدیک کند.

    موزیک دون بازدید : 26 دوشنبه 30 فروردین 1400 نظرات (0)

    داشتن استعداد، تمرین و تمرکز و ترکیبی از این دو می‌تواند شما را به آن جایگاهی که در خوانندگی دوست دارید، برساند. البته لازم این نکته را نیز بدانید که ظرفیت طبیعی صدا می‌تواند بیش از این ترکیب بسیار موثر تر واقع شود. برای رسیدن به یک صدای قابل پسند و مناسب لازم است تا تمرین کنید و ممارست داشته باشید.

    بر اساس تحقیقات و بررسی‌هایی از دیلی میل و مدیکال دیلی منتشر شده است، برای رسیدن به قله‌های موفقیت بعنوان یک خواننده معروف، علاوه بر داشتن استعداد طبیعی، داشتن صبر و آموزش از اساتید درجه یک موسیقی می‌تواند شما را هر چه سریع تر به جایگاه خواننده‌های معروف نزدیک کند. برای مثال، اگر ترکیبی از این سه راهکار را در برنامه کاری خود بگنجانید، می‌توانید به جایگاه خواننده‌ای نظیر بوجلی رو  برسید و به جمع حرفه‌ای‌های دنیای پر رمز و راز خوانندگی پا بگذارید. صدای خوب با یک آموزش عالی به تبدیل به صدای منحصربه‌فردی می‌شود که دیگران از شنیدن آن لذت می‌برند.

    موزیک دون بازدید : 21 دوشنبه 30 فروردین 1400 نظرات (0)

    شغل خوانندگی مانند هر شغل دیگری، داری پستی بلندی‌های بسیاری است. در کشور ایران نیز مانند هر نقطه از دنیا، برای رسیدن به جایگاه مناسب در حرفه‌ای که می خواهید، باید مدتی بطور جدی و اصولی شروع به کار کنید. پشتکار فراوان در خوانندگی نیز بسیار موثر است که نباید از آن غافل بود. اگر تمایل دارید تا به سطحی برسید که آلبوم‌تان را منتشر کنید، می‌بایست بسیار تمرین کنید. اگر فردی شغل خوانندگی را انتخاب کرده باشد و به مرحله انتشار آلبوم برسد، می‌توان گفت که او به مرحله درآمد زایی از خوانندگی دست یافته است. بعضی از خواننده‌ها نیز برای اینکه از صدای خود درآمد زایی کنند، تصمیم می‌گیرند تا کنسرت برگزار کنند. عده‌ای هم برای تبدیل شدن به یک خواننده معروف، کلیپ می‌سازند که مستلزم کسب مجوز و خرج هزینه است.

    در این میان، خواننده‌های معروفی هستند که برای تنظیم یک آهنگ، هزینه‌های زیادی را به‌ کار می‌گیرند تا تنظیم حرفه‌ای بر روی آهنگ آن‌ها داشته باشد. اگر می‌خواهید بدانید که در حقیقت، خوانندگی در ایران به چه عواملی بستگی دارد، می‌بایست بگوییم که سطح خواننده و سبک هنری او از جمله عوامل تعیین کننده جایگاه شغل خوانندگی در ایران هستند. اگر سطح صدای خواننده در وضعیت قابل قبولی باشد و در عین حال نیز سبک کاری او مورد استقبال عده کثیری از مردم قرار بگیرد، می‌توان گفت که خوانندگی او در ایران موفقیت آمیز است. البته تاثیر عوامل دیگر را نمی‌توان نادیده گرفت. برای مثال اگر نوع شعر خواننده و نوع خواندن او با سایر خواننده‌های دیگر تفاوت آن‌چنانی نداشته باشد، می‌توان گفت که او در ایران از راه خوانندگی به درآمد خوبی دست پیدا می‌کند.

    شاید بعضی‌ها این نظر را داشته باشند که از شغل خوانندگی در ایران، آنچنان استقبالی نمی‌شود. اما با بررسی‌هایی در می‌یابیم که بغیر از خواننده‌های ایرانی پیش از انقلاب خارج از ایران، خواننده‌های جوان داخل ایران نسبت به خواننده‌های خارجی ایرانی خیلی بهتر و قوی تر عمل کرده اند و بازخورد خوبی دریافت کرده اند.

    موزیک دون بازدید : 33 دوشنبه 30 فروردین 1400 نظرات (0)

    برای خوانندگی می‌بایست اصولی را رعایت کنید. محافظت از اصل صدا، نخستین اصل برای خوانندگی می‌باشد. چرا که ممکن است فرد برای تمرین خوانندگی به حنجره خود توجه نداشته باشد و از اصلی ترین شرایط خوانندگی غافل شود. با توجه به این موضوع، زمانی که هوا خیلی سرد یا خیلی گرم است، نباید تمرین کنید. همچنین داد و فریاد زدن را می‌بایست از لیست رفتارهای روزانه و روزمره‌تان حذف کنید، چرا که اثر آن بصورت گرفتگی در صدای شما برای چند ساعت تا چند روز باقی بماند.

    اگر به هر دلیلی صدای شما گرفت و قصد دارید تا بخوانید، هیچ وقت تلاش نکنید تا با تمرین و فشار زیاد، آن را به حالت اول بازگردانید. خوب است این نکته را نیز بدانید که استفاده از مشروبات الکلی می‌تواند تمرکز شما را به هنگام اجرا از بین ببرد و به حنجره‌تان آسیب جدی برساند. با ورود به دنیای خوانندگی لازم است که از نوشیدن مایعات سرد و منجمد بپرهیزید تا کیفیت صدای شما در حالت طبیعی خود باشد.

    موزیک دون بازدید : 33 دوشنبه 30 فروردین 1400 نظرات (0)

    تولید صداهای موسیقیایی با صدای انسان، خوانندگی و آواز خوانی گفته می‌شود. وجه تمایز بین خوانندگی و صدای انسان در ریتم و تونالیته می باشد. در واقع افرادی که آواز می خوانند، خواننده یا آوازه خوان نامیده می‌شوند. خوانندگی در سبک‌های مختلف باعث شده است تا خوانندگان سبک‌های متنوعی داشته باشند. بر همین اساس می‌توان در دوره‌های مختلف موسیقی شرکت کنید و در شغل خوانندگی حرفه‌ای پیش بروید.

    خواننده به فردی گفته می‌شود که با صدای خود می تواند صوت‌های موسیقی را ایجاد کند. مسلم است که خوانندگی یا حرف زدن معمولی تفاوت دارد؛ چرا که در صحبت کردن عادی، ریتم وجود ندارد. ولی می‌توان از بسیاری از جنبه‌ها، عمل آوازه‌خوانی را شبیه به سخن گفتن دانست؛ بطوری که می‌توان اینگونه برداشت کرد، هر کسی که حرف می زند، می تواند آواز هم بخواند. در آواز خواندن می‌بایست دقت داشته باشید، کسانی که تارهای صوتی آسیب دیده یا فلج شده دارند، نمی‌توانند آوازخوان باشند.

    آوازه‌خوان می‌تواند بنا به فرهنگ و ملیتی که دارد، گونه یا گونه‌هایی از موسیقی را اجرا کند که ممکن است با همراهی یا بدون همراهی ساز و آلت موسیقی باشد. بطور معمول فعالیت آوازه‌خوانی بهمراه یک گروه همانند گروه کری در رده صداهای متفاوت یا بهمراه مجموعه‌ای از نوازندگان همانند یک گروه راک یا گروه باروک اجرا می‌شود. خواننده می‌تواند آوازخوانی را بصورت رسمی یا غیر رسمی انجام دهد. جالب است بدانید که آوازخوانی می‌تواند از پیش تعیین شده باشد یا بصورت بداهه انجام شود. هدف از خواندن آواز و خوانندگی نیز متفاوت است. لذت، آسایش، آیین، آموزش یا منافع مادی از جمله اهدافی هستند که خواننده در آوازخوانی دنبال می‌کند. خیلی‌ها در رابطه با حرفه‌ای شدن در خوانندگی به دنبال بهترین راه خوانندگی هستند، اما آموزش، کار و تمرین منظم با صرف زمان اصولی ترین راه‌ها برای حرفه‌ای شدن در شغل خوانندگی می‌باشند. شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که خوانندگان حرفه‌ای در چه سبک‌های موسیقی فعالیت دارند. در پاسخ به این سوال می‌بایست بگوییم که سبک خاصی وجود ندارد که خوانندگان حرفه‌ای آن را دنبال کنند، اما بیشتر آن‌ها سعی می‌کنند تا در یک سبک موسیقی پیش بروند. برای مثال، آن‌ها با تمرین فراوان یا تعلیم و آموزش تحت نظر معلمان و اساتید برجسته یکی از حوزه‌های موسیقی، در حال افزایش دانش و مهارت خود هستند. همچنین برای اینکه خواننده‌ها بتوانند از تمامی توانایی و استعداد خود استفاده کنند، از مشاوره‌های افراد باتجربه در زمینه صداسازی استفاده می‌کنند.

    شاید برای‌تان جالب باشد که اصول و معیار دقیقی برای انتخاب یک خواننده خوب و ایده آل جود ندارد، چرا که ممکن است فردی صدای خوبی داشته باشد اما نت‌ها را رعایت نکند! مسلم است که در این نمونه علمی از خوانندگی رواج ندارد. در مقابل، یک دسته از افراد هستند که استعداد خوانندگی را دارند اما هیچ کسی متوجه این استعداد آن‌ها نمی‌شود.

    موزیک دون بازدید : 23 یکشنبه 29 فروردین 1400 نظرات (0)

    عمیق نفس کشیدن را در طول روز تمرین کنید

    در برنامه روزانه‌تان زمانی را برای تمرین عمیق نفس کشیدن در نظر بگیرید. مثلا زمانی که در ایستگاه منتظر اتوبوس ایستاده‌اید یا زمانی که منتظر سبز شدن چراغ برای عبور از خیابان هستید. هدف شما باید این باشد که عمیق نفس کشیدن را برای خود نبدیل به عادت کنید. پس زمانی که منتظر ایستاده‌اید عمیق نفس کشیدن را تمرین کنید. عمل دم 5 ثانیه و بازدم را به مدت 6 ثانیه انجام دهید. روی عضلات شکمتان تمرکز کنید. زمان بازدم به داخل و زمان دم باید به سمت بیرون حرکت کند. در آرامش کامل این حرکت را چندبار تکرار کنید.

    دستهایتان را بالا نگه دارید

    بالا نگه داشتن دست‌ها همراستا با شانه و به شکت حرف انگلیسی T  به شما کمک می‌کند بدون پایین آمدم قفسه سینه عمیق نفس بکشید. اگر نگه داشتن اجسام سنگین برای شما دشوار است، از وزن دست‌هایتان استفاده کنید. بایستید و دست‌هایتان را شکل حرف انگلیسی T باز کنید و سپس به آرامی نفس عمیق بکشید. عمل دم 4 ثانیه و بازدم 6 ثانیه باید به طول بیانجامد. دقت کنید که در طول اجرای تمرین هنگام دم شکم به بیرون و زمان بزدم شکم به سمت داخل حرکت کند.

    با حالت تعجب نفس بکشید

    تصور کنید از شنیدن خبری شوکه و متعجب شده‌اید. دهان خود را باز کرده و سریع نفس بکشید. نفستان را برای چند لحظه حبس کنید و سپس به آرامی عمل بازدم را انجام دهید. برای چند لحظه به حالت عادی نفس بکشید و سپس دوباره این تمرین را تکرار کنید.

    آیا هنگام نفس کشیدن عضلات شکمتان به بیرون حرکت می‌کند؟ اگر اینگونه است یعنی به کمک پرده دیافراگم نفس می‌کشید. اگر اینطور نیست باید اجازه دهید شکمتان به سمت بیرون حرکت کند. با تعجب نفس کشیدن قبل از اجرا برای مخاطبانتان تکنیک مناسبی است برای تمرین کردن درست نفس کشیدن.  

    موزیک دون بازدید : 24 یکشنبه 29 فروردین 1400 نظرات (0)

    با مسدود کردن یکی از مجراهای بینی نفس بکشید

    وقتی یکی از مجراهای بینی را مسدود می‌کنید در واقع میزان هوای وارد شده به بدن خود را محدود کرده و به صورت خودکار آرام‌تر نفس خواهید کشید. 
    یکی از مجراها را با انگشت مسدود کنید و از راه بینی نفس عمیق بکشید. سپس همین کار را با مسدود کردن مجرای دیگر تکرار کنید. این کار باعث می‌شود آرام‌تر نفس بکشید. با تکرار این تمرین یکی یا هر دو مجرای بینی تا حد قابل قبولی مسدود شده و میزان هوای ورودی کاهش می‌یابد. اثرات مثبت این تمرین را روی عده زیادی از دانش آموزان دیدم. به شما نیز کمک می‌کند تا بتوانید ایستاده به کمک پرده دیافراگم نفس بکشید و هنگام عمل دم شکم خود را به سمت بیرون هدایت کنید.

    تصور کنید به کمک نی در حال مکیدن چیزی هستید

    وقتی تصور کنید که از طریق یک نی تنفس می‌کنید میزان هوای ورودی به بدن شما کاهش یافته و خود به خود آرام‌تر نفس خواهید کشید. لبهایتان را با فرض اینکه می‌خواهید به کمک نی نوشیدنی بنوشید، غنچه کنید. از طریق دهان نفس عمیق بکشید. کمی مکث کرده و عمل بازدم را به آرامی انجام دهید. این کار را چنید بار تکرار کنید. این تمرین به شما کمک می‌کند که به کمک پرده دیافراگم به آرامی نفس بکشید. وقتی از این طریق نفس می‌کشید، هنگام ورود هوا صدایی اندک و هنگام خروج صدایی شبیه به سوت تولید می‌شود. زمانی که قصد اجرا برای مخاطب را دارید باید به دنبال تنفس بدون ایجاد صدای اضافه باشید. غنچه کردن لب‌ها به شما آرام نفس کشیدن را می‌آموزد؛ اما هدف نهایی ما نیست.

    دو شی سنگین را با دو دست نگه دارید

    نگاه داشتن دو شی سنگین در دو دست قفسه سینه شما را هنگام نفس کشیدن به سمت پایین متمایل می‌کند. این تمرین مورد علاقه من است و بارها از آن استفاده کرده‌ام. برای اینکار باید قسمت فوقانی بدنتان قدرتمند باشد و دقت داشته باشید که در اجرای این حرکت بیش از حد روی خودتان فشار نیاورید. سرپا بایستید. یک شی سنگین در دست راست و شی سنگین دیگری در دست چپ خود نگه دارید. دو جسم سنگین را بلند کنید و به صورت همزمان نفس عمیق بکشید. بالا بردن شانه‌ها در این حالت برایتان غیر ممکن خواهد بود که باعث می‌شود عمل بازدم به آرامی آغاز شود.

    موزیک دون بازدید : 22 یکشنبه 29 فروردین 1400 نظرات (0)

    همانطور که میدانید برای تبدیل شدن به یک خواننده حرفه ای باید تمرینات تنفسی زیادی را انجام دهید تا در هنگام اجرا با کمترین مشکلی مواجه شوید. در ادامه با این مقاله (که تجربیات یک شخص باتجربه در زمینه خوانندگیه) برخی از این تمرینات تنفسی را برای شما بیان می کنیم.

    در ابتدا که با آواز خواندن به کمک پرده دیافراگم آشنا شدم، ساعت‌ها عمیق نفس کشیدن را تمرین کردم. برخی هنگام عمیق نفس کشیدن شکم خود را به داخل می‌کشند؛ اما برای عمیق نفس کشیدن باید عضلات شکم را از زیر فشار خارج کرد. به نظر من فهم این مسئله ساده؛ اما پیدا کردن آن کار دشواری است. پس از ماه‌ها تمرین و استفاده از روش‌های مختلف توانستم عمیق نفس کشیدن به صورت غریزی و طبیعی را تجربه کنم. اکنون حتی نمی‌دانم چگونه با بالا بردن قفسه سینه نفس بکشم. در ادامه با روش‌هایی که در این مسیر به من کمک شایانی کرد آشنا می‌شویم.

    دراز بکشید

    هنگامی که روی عضلات پشت خود دراز کشیده‌اید باید به آرامی و به صورت طبیعی نفس بکشید. قسمت مهم ماجرا این است که بفهمید استفاده کردن از پرده دیافراگم برای تنفس چه حسی دارد. اکثر مردم وقتی به پشت دارز می‌کشند، به کمک پرده دیافراگم نفس می‌کشند. هر شب قبل از خواب چند دقیقه به پشت دراز بکشید و درست نفس کشیدن را تمرین کنید. به بالا و پایین رفتن عضلات شکمتان توجه کنید. حالا چه احساسی دارید؟ این احساس را به خاطر بسپارید. 
    متاسفانه اگر خواننده در طول اجرا به پشت دراز کشیده باشد مخاطب خسته شده و سالن اجرا را ترک خواهد کرد. پس باید بعد از انجام این تمرین به صورت دراز کشیده از جای خود بلند شوید و باایستید و همان کار را مجددا تکرار کنید.

    یک کتاب روی شکمتان قرار دهید

    قرار دادن کتاب روی شکمتان زمانی که به پشت دراز کشیده و در حال تمرین تفنس هستید به شما کمک می‌کند تغییرات عضلات شکم هنگام آرام نفس کشیدن را به خوبی زیر نظر بگیرید. 
    وقتی حرکات بدن خود را زیر نظر می‌گیرید به احتمال زیاد تنفس شما از حالت طبیعی خارج می‌شود. یا امکان دارد نتوانید روی عضلات شکمتان تمرکز کنید. یا شاید حتی زمانی که به پشت روی زمین دراز می‌کشید هم قادر به استفاده از پرده دیافراگم خود برای نفس کشیدن نیستید. در این صورت روی زمین دراز بکشید و یک کتاب روی شکمتان قرار دهید. وقتی هوا از ریه‌های شما خارج می‌شود کتاب به سمت بالا و وقتی هوا وارد می‌شود کتاب به سمت پایین حرکت خواهد کرد. دقت کنید که عمل وارد کردن هوا بهه داخل ریه‌ها باید به آرامی صورت بگیرد تا حجم هوای زیاد در مدت زمانی کوتاهی وارد ریه‌های شما نشود. به طور معمول عمل دم 4 ثانیه و بازدم 6 ثانیه باید به طول بیانجامد.

    روی دست‌ها و زانوهایتان قرار بگیرید

    اگر در این حالت قرار بگیرید جاذبه زمین نیز به کمک شما خواهد آمد. قرار گرفتن روی کف دست و زانو‌ها بهترین روش برای از بین بردن تنش موجود در عضلات شکمی است. وقتی عمل دم را انجام می‌دهید شکم شما به سمت زمین حرکت خواهد کرد. برای افرادی که تنش زیادی در عضلات شکم خود احساس می‌کنند، جاذبه زمین ابزار موثری است. روی دست‌ها و زانوهایتان بایستید و نفس عمیق بکشید. به جاذبه زمین اجازه دهید تا هنگام ورود هوا به ریه‌ها عضلات شکم را به سمت خودش بکشد. حتما به آرامی نفس بکشید.  دم 3  ثانیه و بازدم 4  ثانیه باید طول بکشد.

    موزیک دون بازدید : 25 یکشنبه 29 فروردین 1400 نظرات (0)

    صحبت کردن در رابطه با صدای واقعی خودتان چیزی است که خواننده ها، بازیگر ها، افرادی که دیگران را سرگرم می کنند، سخنوران و افراد عمومی همیشه تلاش می کنند تا آن را انجام دهند.
    در صورتی که شما تا کنون بر روی یک صحنه اجرا داشته باشید و شک کرده باشید که آیا می توانید چیزی که می خواهید را بخوانید، و یا اگر گاهی احساس کرده اید که می توانید صدای خودتان را بهبود بخشید و یا گاهی اگر احساس کرده اید که صدای شما هیچ چیز خاصی ندارد، قطعا شما باید تلاش کنید تا بیشترین توان صدای خودتان را به دست بیاورید و در واقع صدای واقعی خودتان را پیدا کنید. این کار نیاز به زمان بیشتری دارد. و البته قطعا در این مسیر شما نیازمند راهنمایی های مناسب هستید!
    به عنوان یک خواننده، کسی که قرار است یک نمایش را اجرا کند و یا یک سخنور، شما احتمالا می خواهید این فرایند را سریع تر انجام دهید تا بتوانید صدای واقعی خودتان را پیدا کنید و در واقع قدرت خودتان را نشان دهید.ممکن است در این مسیر به مشکل بخورید اما باید حتما تلاش خودتان را بکنید.
    در صورتی که شما متن شعرها را خودتان می نویسید، و به صورت عادی استعداد خواندن دارید، ممکن است به راحتی تمرین های خوانندگی را کنار بگذارید و حس کنید که می توانید بخوانید در حالی که شما تکنیک و انعطاف و حتی اعتماد به نفس کافی برای خواندن را ندارید. و در نتیجه ، در این مسیر شما استعداد و پتانسیل واقعی خودتان را از بین می برید!
    ممکن است شما هیچ مشکلی در اجرای آوازی قوی در تمرین ها نداشته باشید اما وقتی که قرار است روی صحنه اجرای خوبی داشته باشید، انگار به کلی توانایی های خودتان را از دست می دهید! یافتن اعتماد به نفس برای خواندن در مقابل دیگران، نیازمند تلاش، نظم و استفاده از تکنیک های درست می باشد که در قسمت زیر آن ها را بررسی می کنیم.

    1- ساز خودتان را بشناسید
    این یعنی که شما باید صدای خودتان، بدن خودتان، احساسات و نحوه استفاده از آن ها را به خوبی بشناسید تا بتوانید از تمام منابع خودتان استفاده کنید! زمانی که شما تکنیک کافی ندارید، صدای شما نمی تواند خیلی پیش برود- قطعا وقتی که بیشتر از تمام لحظات به صدای خودتان نیاز دارید، شما را تنها می گذارد. در صورتی که بدن خودتان را نشانسید و بیش از حد روی آن فشار بیاورید، قطعا این کار باعث می شود که کل پتانسیل شما از بین برود. در صورتی که شما احساسات خودتان را نشناسید، قطعا اجرای شما ضعیف خواهد بود.

    2- سبک و مشخصه صدای خودتان را بشناسید
    گام بعدی در این روند، این است که نسبت به سبک و روش کاری خودتان مطمئن باشید و تهیه کننده مناسبی برای پروژه های خودتان داشته باشید. من گه گاه این داستان را می شنوم. یک هنرمند با یک تولید کننده محلی و یا دوستان خودش کار می کند و معمولا به دنبال تهیه کننده مناسب برای پروژه خودش نمی گردد. در نتیجه، معمولا آن ها یک پروژه عادی را ایجاد می کنند که شاید ویژگی خاصی نداشته باشد. شما باید جستجوی مناسبی داشته باشید و در این روند اصلا عجله نکنید. نباید گزینه های ارزان قیمت را در نظر بگیرید. بلکه باید سعی کنید تهیه کننده ای مناسب را پیدا کنید. شما همیشه باید تلاش کنید بهترین عملکرد خودتان را داشته باشید.

    3- خودتان را بشناسید
    یک هنرمند و یا یک سخنران که واقعیت وجودی خودش را بشناسد، می تواند نسبت به دیگران متمایز باشد. شما آن ها را به یاد می آورید. به قول معروف هر آن چه از دل برآید لاجرم بر دل نشیند. در نتیجه شما باید ماهیت درونی خودتان را به خوبی بشناسید تا بتوانید بر روی دیگران تاثیر بگذارید. به همین دلیل یکی از مهم ترین کارها در دنیا این است که خودتان و هدف تان را بشناسید. شما باید به این سوال پاسخ دهید. چرا به سمت موسیقی آمده اید؟
    معمولا این علت چیزی است که در درون شما وجود دارد و حتی گاهی ممکن است شما را به چالش بکشد. 
    شما برای داشتن اعتماد به نفس کافی باید دانش و نظم کاری داشته باشید تا بتوانید به این ویژگی ها دسترسی پیدا کنید- این ویژگی ها شامل داشتن یک صدای قوی و یا ارائه یک پیام و یا یک برند خاص می باشد- این کار باعث می شود که شما بتوانید قدرت و پیام صدای خودتان را به دیگران عرضه کنید.
    وقتی که شما به عنوان یک خواننده اجرا می کنید، آیا بخشی از شما برای کودک درون شما اجرا می کند که فقدان هایی در گذشته داشته ؟ یا برای آن بخشی که شکست های عاطفی داشته است؟ آیا شما می توانید تمام خودتان را به هدفی اختصاص دهید که باعث انگیزه دادن به دیگران شود تا بتوانند مسیر خودشان را پیدا کنند؟
    شما باید کاری کنید که موسیقی شما از شما بزرگتر باشد و باعث انگیزه یافتن دیگران شود تا بتوانید به این صورت، بر روی دیگران تاثیر خوبی ایجاد کنید.

    موزیک دون بازدید : 25 یکشنبه 29 فروردین 1400 نظرات (0)

     آیا تا به حال اتفاق افتاده است که فیلم ضبط شده از خود را ببینید یا صدای ضبط شده خود را بشنوید ؟ البته این روزها با گسترش اسمارت فون ها و افزایش شبکه های اجتماعی ، ممکن است خیلی بیشتر فیلم خود را ببینیم . اما کمتر پیش می آید تا صدای ضبط شده خود را بدون تصویر گوش کنیم . تصویر جذابیت هایی دارد که ممکن است باعث عدم توجه کامل ما به صدایمان شود . و هنگامی که فقط صدای خود را بشنیم می بینیم کمی با آنچه انتظار داشتیم متفاوت است . اگر می خواهیم از ادراک دیگران در مورد صدای خودمان مطلع باشیم ، باید صدای واقعی خود را بشنویم . ادراکی که ما از صدای خود داریم با ادارکی که دیگران از صدای ما دارند بسیار متفاوت است . دلیل این تفاوت ادارک ، تفاوت در نحوه دریافت صدا و همینطور فیلترهای ذهنی است .

    صدایی که دیگران از صحبت کردن و خواندن شما می شنوند مانند صدایی نیست که خودتان می شنوید , چون شما صداها را در استخوان های خود حس می کنید و صدایی که شما خودتان می شنوید انعکاس صدای شما در غار بدنتان است . صدای شما در درون شما طنین انداخته و زنگ می زند . اما یک شنونده تنها آنچه را که به هوا منتقل می شود می شنود و ممکن است آنچه به نظر شما غنا و رنگ صدایتان است در شنیدن او حذف شود و از بین برود . از همه مهمتر صدایی که از شما خارج می شود عملا با صدایی که به طرف شما می آید متفاوت است .

    به علت فاصله موجود بین درک درونی ما و شنونده , ضبط کردن و گوش دادن برخی از تمرینات به خیلی از افراد کمک می کند تا گوش عینی داشته باشند . یعنی آنچه در خارج از وجودشان است بشنوند . هر دستگاه ضبط صدایی که دارید آماده کنید و حاضر ثبت و ضبط پیشرفت تدریجی خود باشید . این ثبت پیشرفت تدریجی مدرکی خواهد بود که بدانید از کجا شروع کرده اید و کجا بوده اید و هر از گاهی که به آن مراجعه کنید با ملاحظه ی اینکه کجا بوده اید , انگیزه ی قوی را برای پیشرفت آینده در شما ایجاد خواهد کرد . با این کار پیشرفت خود را به چشم می بینید در ضمن که این کار در شروع آسان ترین راه برای شنیدن و تخمین صدایتان است .

    حالا لطفا پاراگراف قبل را با صدای نسبتا بلند بخوانید و صدای خود را ضبط کنید . ضمن خواندن پاراگراف ممکن است ممکن است متوجه اتفاقاتی بشوید که باری صدایتان می افتد , اگر هم در ابتدا اتفاق نمی افتد بعدا وقتی به انتها نزدیک می شوید رخ می دهد . مدادی آماده کنید و هنگامی که صدای ضبط شده را گوش می دهید با توحه به سوالات زیر , آنچه را که شامل حال شما می شود علامت گذاری نمایید .

    آیا در شروع صدایی قوی داشتید و به تدریج تا به انتها برسد ضعیف تر شده و خسته شدید ؟
    آیا مجبور بودید وسط کار چند بار صدایتان را صاف کنید ؟
    آیا صدا به نظرتان خیلی آهسته است ؟
    آیا به نظرتان صدا مخصوصا در اواخر جملات بیش از اندازه پایین و خشن است؟
    آیا در بعضی از نقاط صدا قطع می شود؟
    آیا صدا تو دماغی است؟
    آیا صدا یکنواخت است؟
    آیا صدا حالت جیغ کشیدن دارد؟
    و آیا به جز موارد فوق چیز دیگری ملاحظه کردید که باعث ناراحتی شما بشود ؟
    معمولا مردم به طور احساسی از صدای خود خوششان نمی آید اما نمی توانند از نظر فنی آن را توجیه کنند . نگران نباشید کاری که ما می کنیم و متد های آموزش خوانندگی و سخنوری و آموزش صدا سازی که ارائه خواهیم کرد به نتیجه فنی می رسد . به لیست سوالات فوق نگاه کنید و ببینید چند تا علامت گذاری کرده اید . این کار به شما نشان خواهد داد که حالا صدای خود را چگونه می شنوید و اشکالات شما کجا می تواند باشد .

    این اشکالات می توانند به دلیل الگوهای نادرست تنفسی , کم یا زیاد بودن مخاط , عدم تقویت قدرت و تشدید صدا , جایگاه نادرست حنجره , محدود بودن دامنه ی صدا و عدم شناخت پل ها و موارد متعدد دیگری باشد که به صورت مفصل در بخش های مختلف درباره آن ها صحبت خواهیم کرد . و با شناخت و اصلاح این موارد این سوال که صدای واقعی ما کدام است دیگر برایمان پیش نخواهد آمد.

    موزیک دون بازدید : 24 شنبه 28 فروردین 1400 نظرات (0)

    تاریخچه و سابقه شرکت رولند در سال ۲۰۰۵ با تولید اولین پیانو دیجیتال درخشان تر شد، مدل RG-5 اولین گراند دیجیتال بود که به جای استفاده از صدای پیانو سینتی سایزر شده، از نمونه صدای واقعی پیانو آکوستیک، در سیستم صدای این ساز استفاده میکرد. سال ۲۰۰۹ اولین مدل V-Piano خانگی ساخته شد که صدای بسیار شبیه تر از قبل به پیانو واقعی تولید می کرد. سال ۲۰۱۱ سیستم صدای V-Piano در گراند پیانو دیجیتال Roland قرار داده شد. در سال ۲۰۱۵ ، مدل LX-17 اولین پیانویی بود که در شکل و مدل پیانو دیواری تولید شد و در آن از ۸ اسپیکر و سیستم صدای چند کاناله استفاده می شد. سال ۲۰۱۸ نیز رولند پیانو گراند دیجیتال G-609 و دیواری LX-700 را  به بازار معرفی کرد.

    موزیک دون بازدید : 25 شنبه 28 فروردین 1400 نظرات (0)

    سال ۸۶ با استفاده از موتور صدای SA،‌ پیانو Roland مدل RD-1000 دیجیتال را تولید کرد که برای استیج طراحی شده بود. تنالیته صدای پیانو ایجاد شده در آن بسیار غنی تر از مدل های قبلی بود.این کمپانی سال ۹۱ با تولید FP-8 همراه شد که اولین مدل ۸۸ کلاویه ای بود. سال ۹۲ نقطه اوج تولیدات این شرکت به تولید اولین پیانو دیجیتال گرند با نام HD-7700 انجامید. در سال ۲۰۰۱ اولین مدلی که دارای صفحه نمایش LCD بود با نام  HP-5 ساخته شد. سال ۲۰۰۳،  DP-900 با عمق فقط ۳۰ سانتی متر ساخته شد که فضای بسیار کمتری را اشغال می ‌کرد.

    موزیک دون بازدید : 28 شنبه 28 فروردین 1400 نظرات (0)

    تاریخچه شرکت رولند از سال ۱۹۷۲ رقم خورد که در این سال در ژاپن افتتاح و شروع به کار کرد. محصولات این شرکت در ابتدا عبارت بودند از: از سینتی سایزر،  پیانو دیجیتال، لوازم ضبط ، درامز، آمپلی فایر و گیتار. در حال حاضر نرم افزارهای ساخت موسیقی و ضبط و میکس صدا نیز، جزو محصولات این شرکت هستند. کمپانی Roland از همان ابتدای شروع به فعالیت، پیانوی دیجیتال تولید میکرد.

    تاریخچه اولین پیانو الکتریک رولند
    اولین پیانو معرفی شده به بازار توسط این شرکت در سال ۱۹۷۳ بود که EP-10 نام داشت. این محصول اولین پیانو تمام الکترونیک رولند بود. تفاوت این مدلها، عدم نمونه برداری از صدای گرند بود. در واقع میتوان گفت واژه الکتریک متعلق به محصولاتی است که صدایشان نمونه برداری نشده بود و فقط یک فرکانس دیجیتالی بحساب می آمد. در این دوران اولین گام‌ ها، برای تبدیل یک پیانو اکوستیک به وسیله ای که از طریق جریان الکتریسیته، صدا تولید میکند، برداشته شد. که پیشرفت فوق ‌العاده ‌ای بود. مدل EP-30 تولید سال ۷۴ بود که اولین پیانو الکتریک در کل دنیا بود و کلاویه های آن حساسیت به شدت ضربه را داشتند. توانایی اجرای دینامیک ها و آکسان ها برای نوازندگان در این مدل مهیا شده بود.

    در سال ۱۹۸۳ مدلهای HP-300 و HP-400 که یک نمونه از آنها را در عکس یر مشاهده میکنید، از شرکت Roland روانه بازار شدند و اولین پیانو های الکترونیکی بودند که از پورت MIDI پشتیبانی میکردند.

    با این اتفاق بزرگ اتصال اطلاعاتی پیانو الکتریک به دیگر دستگاه های یک استودیو، مانند کامپیوترها؛ برای ساخت موسیقی عملی شده بود. و این یک انقلاب و نقطه عطف در تولید آلات موسیقی الکترونیک بود. از این زمان به بعد پیانو هایی که صرفا الکترونیکی بودند، در واقع دیجیتال شدند. چون انتقال اطلاعات بین این پیانو ها و دیگر دستگاه های دیجیتال، امکان پذیر شده بود.

    موزیک دون بازدید : 41 شنبه 28 فروردین 1400 نظرات (0)

    همچنین مجموعه وسیعی از ریتم ها همراه با آکورد های اتوماتیک برای نواختن آهنگ های مورد علاقه شما در هر سبک و سطح وجود دارد. مجموعه بیشماری از صداهای ساز ها ، ریتم، آهنگ های دمو وجود دارد، که می توانید از سایت یاماها دانلود کرده و بر روی پیانو خود بارگذاری نمایید. با توجه به امکانات ارائه شده در این گروه پیانو ها پلیفونی مناسب و قابل قبولی در این سری ارائه شده است. تا تمام امکانات فوق را پشتیبانی نماید. پلی فونی به معنی تعداد حداکثر صداهایی است که در یک لحظه، امکان پخش و اجرای آن توسط سیستم موجود در پیانو یا کیبورد وجود دارد. بنابراین برای سازهایی که علاوه بر پیانو قرار است نقش کیبورد را نیز باری کند، بسیار مهم است که، پلی فونی بالاتری از خود ارائه دهند.

    شبیه سازی با دقت بالا
    اکشن این خانواده پر زرق و برق یاماها از نوع NW در مدلهای بالاتر همچون پیانو Yamaha CLP 645  بعد از آن چکشی سنگین شده سه درجه ای میباشد (GH3). به این معنی که علاوه بر اینکه کلاویه ها از سمت چپ به سمت راست، از سنگین به سبک تغییر وزن میدهند؛ دارای سنسور سوم نیز هستند که رفتار آن ها را بیشتر شبیه به کلاویه های پیانو های واقعی می کند.

    علاوه بر اینکه صدای ساده ساز و نواختن عادی هر یک از سازها را در این مجموعه وسیع  ارائه شده است، حالت های خاص و تکنیک های نوازندگی پیچیده تر و پر کاربرد برای اغلب این سازها ارائه دهد شده است برای مثال صدای مدالیت گیتار یا گلیسیندو ساکسیفون و غیره. تکنیک های خاص ضبط شده در این مجموعه صوتی توسط حرفه ای ترین نوازندگان آن سازها اجرا و ضبط شده است.

    موزیک دون بازدید : 19 شنبه 28 فروردین 1400 نظرات (0)

    سری CLP پیانوهای Yamaha دارای بالاترین دقت در شبیه سازی هستند و پایینترین مدلهای این سری نیز از بهترین امکانات برخوردارند. این سری از پیانوهای دیجیتال جز پیانو یاماها کلاوینوا هستند. یعنی یکی از پر امکانات ترین مدل های پیانو دیجیتال است که تا به حال یاماها تولید کرده است. و بسیاری از امکاناتی که در آن ارائه شده است، در هیچ مدل و یا برند دیگری به چشم نمی خورد.

    تکنولوژی اسکیپ در پیانوهای سری CLP
    از جالبترین ویژگیهای سری CLP پیانوهای Yamaha برای افزایش بیشترین شباهت با پیانو واقعی، حالت اسکیپ نیز میباشد که در پیانو واقعی اتفاق می‌افتد. به این معنی که زمانی که کلید های پیانو آکوستیک فشرده می شوند چکش از جای خود بلند شده و به سیم ضربه می زند. و سپس به محل خود باز می گردد. این بازگشت به عقب، ضربه کوچک و ضعیفی را به کلاویه های پیانو منتقل می کند که باعث لرزشی خفیف میشود؛ که به آن حالت اسکیپ یا بازگشت گفته می‌شود.

    در این سری فوق العاده، حالت اسکیپ نیز قرار داده شده است. کلاویه های این خانواده غالباً از جنس عاج مصنوعی هستند به استثناء کلاویه های مدل Clp-685 که از چوب طبیعی با روکش عاج مصنوعی ساخته شده است؛ درست مانند کلاویه های پیانو آکوستیک.

    طیف وسیع صدا در سری CLP پیانو Yamaha
    پیانوهای سری CLP یاماها علاوه بر برخوردار بودن از صداهای فوق العاده واقعی پیانو های آکوستیک، که برای نمونه برداری آنها از بهترین مدل های پیانو گراند کنسرتی در سطح جهان استفاده شده است؛ دارای مجموعه وسیعی از صدای ساز های دیگر، شامل سازهای زهی ، بادی برنجی ، چوبی ، پرکاشن و درام و صداهای الکترونیک دیگر می باشد. این صداهای  کاملا طبیعی و با کیفیت ، از طریق ضبط و نمونه برداری از بهترین مدل های آکوستیک آن ساز ها در سطح جهانی استفاده شده  است که بیشترین قدرت و غنی‌ترین صدا را از خود نشان می دهند.

    موزیک دون بازدید : 30 چهارشنبه 25 فروردین 1400 نظرات (0)

    تاریخچه آمپلی فایر های گیتار کمبو به سال ۱۹۳۳ مربوط میشود. در این سال تنظیمات آمپ Vivi-tone برای اجراهای زنده و برنامه های رادیوئیمورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۳۴، Rickenbacker یک آمپ کومبو مشابه را راه اندازی کرد که تصویر آن را در زیر مشاهده میکنید. این شرکت محافظ های کناری را به آن اضافه کرد تا  در هنگام حمل و نقل، سیستم در وضعیت خوبی قرار داشته باشد و پروسه حمل آن راحتتر شود.

    در اوایل دهه ۱۹۶۰، Dick Dale نوازنده معروف، گیتاریست سبک راک با کمپانی فندر شروع به تولید امپ های سفارشی کرد که منجر به تولید اولین آمپلیفایر ۱۰۰ واتی شد. او محدودیت های فناوری تقویت الکتریکی را شکست، و به توسعه تجهیزات جدید کمک کرد که قادر به تولید تن های Clean باشند. دیستورشن در دهه ۱۹۶۰ محبوبیت بیشتری پیدا کرد، هنگامی که دیو دیویس گیتاریست، افکت های دیستورشن را توسط اتصال خروجی یک آمپلیفایر در ورودی یک آمپلی فایر دیگر تولید کرد.

    موزیک دون بازدید : 28 چهارشنبه 25 فروردین 1400 نظرات (0)

    مهندسین اولین سیستم آمپلی فایر و اسپیکر با صدای بلند، و قدرتمند را برای سیستم های عمومی و سالن های سینما طراحی کردند. این سیستم های PA بزرگ و سیستم های صدای سالن های سینما بزرگ و گران قیمت بودند، و همچنین برای بسیاری از موزیسین ها مورد استفاده نبود. پس از سال ۱۹۲۷، سیستم های PA کوچکتر و قابل حمل با جریان AC که می توانستند به سوکت های دیواری به راحتی متصل شوند بین موزیسین ها بسیار محبوب شدند. در اواخر دهه، ۱۹۲۰ تا اواسط دهه ۱۹۳۰، سیستم های قابل حمل کوچک PA و آمپلیفایر های کومبو کوچک تقریبا مشابه یکدیگر بودند. این آمپ ها یک بخش کنترل ولوم تک و یک یا دو جک ورودی، اسپیکر های فیلد کویل و محفظه چوبی نازک داشتند.

    این آمپ های اولیه کنترل تن یا حتی سوئیچ On-Off نداشتند. در سال ۱۹۲۸، Stromberg-Voisinet اولین شرکتی بود که ساز های استرینگ شده و پک آمپلیفایر می فروخت. این امپ شمایلی همچون تصویر زیر را داشت. با این حال، نوازندگان به دلیل استفاده از تن و ولوم نامطلوب، و عدم اطمینان کافی توجه  چندان زیادی به محصولات این شرکت نداشتند. در سال ۱۹۳۲، ابزار های الکترو استرینگ آمپ گیتار همراه با خروجی بالا و پیکاپ مپنتیک استرینگ رونمایی شدند. الکترو الگوی استاندارد آمپ های کوچک موسیقی جز را تنظیم کرده است: یک محفظه چوبی همراه با آمپلی فایر الکترونیکی که در داخل آن نصب شده بود و یک دسته راحت جهت حمل راحت این سیستم را ارائه کرد.

    موزیک دون بازدید : 18 چهارشنبه 25 فروردین 1400 نظرات (0)

    یک گیتار عالی Les Paul برای علاقه مندان به یک گیتار Vintage واقعی: به منظور گرامیداشت ۶۰ سال فعالیت در حوزه ساخت گیتار های با کیفیت، کمپانی Gibson یکی از نمادین ترین گیتار های الکتریکی که تا به حال ساخته شده، یعنی مدل Gibson Custom 60th Anniversary 1959 Les Paul Standard VOS را در مجموعه گیتار های Gibson قرار داده است. یک جفت پیکاپ هامباکینگ CustomBucker همراه با آهنرباهای Alnico III، دقیق ترین صدای PAF موجود را ارائه می دهد. نک این گیتار از جنس ماهاگانی بوده و با مهارت بسیار بالایی طراحی و ساخته شده است. از جمله ویژگی های نک این گیتار می توان به طراحی C شکل متوسط، اندازه ۵۹ اینچی و احساس نوازندگی مشابه با نوازندگان آشنای قدیمی اشاره کرد. فینیش VOS nitro، احساس و ظاهری عالی به این گیتار بخشیده است. فرت برد رزوود همراه با ۲۲ فرت جامبو متوسط تاریخی، باعث شده تا این گیتار از قابلیت پخش و صدایی مدرن برخوردار باشد.

    ویژگی های گیتار الکتریک ۱۹۵۹ Les Paul Standard VOS
    یکی از گیتار های الکتریک مشهور و با کیفیتی که تا کنون ساخته شده است.
    تمامی جزییات به صورت کاملا دقیق بازسازی شده تا ظاهر، صدا و احساس عالی نوازندگی با یک مدل ۱۹۵۹ در اختیار شما باشد.
    بدنه ماهاگانی سبک همراه با تاپ از جنس میپل.
    نک C شکل متوسط ۵۹ اینچی که با یک فرت برد رزوود محکم همراه شده است.
    این گیتار شامل تیونر های سینگل لاین و صدف کاری های ذوزنقه ای سلولزی می باشد.
    پیکاپ های CustomBucker  برای دریافت صدای PAF عالی نیز برای این گیتار در نظر گرفته شده اند.

    موزیک دون بازدید : 22 چهارشنبه 25 فروردین 1400 نظرات (0)

    یک گیتار استراتوکستر واقعی: گیتار الکتریک Fender مدل ۱۹۵۷ Time Machine Relic Stratocaster دارای بدنه ای از جنس آلدر می باشد، این گیتار الکتریک سالید بادی، تن های مخصوص یک گیتار استرت کلاسیک را در اختیار شما قرار می دهد. این تن های زیبا به دلیل ۳ پیکاپ سینگل کویل (تک سیم پیچ) استراتوکستر Hand-Wound دهه ۵۰، همراه با قابلیت تطبیق پذیری مدرن پیکاپ میانی reverse wound/reverse polarity و سوئیچینگ ۵ مسیره ایجاد می شوند. نک میپل چهار گوش این گیتار همراه با طراحی V شکل و اندازه ۵۷ اینچی خود، راحتی بسیار مطلوبی برای نوازنده ایجاد می کند.

    ویژگی های گیتار الکتریک Fender مدل ۱۹۵۷ Time Machine Relic Stratocaster
    پیکاپ های سینگل کویل (تک سیم پیچ) استراتوکستر دهه ۵۰، صدای یک گیتار استرت کلاسیک را تداعی می کند.
    نک چهارگوش، استقامت و قابلیت پخش فوق العاده ای به شما می دهد.
    فینیش زیبا و سخت افزاری برای ویبریشن های با کیفیت.

    موزیک دون بازدید : 25 چهارشنبه 25 فروردین 1400 نظرات (0)

    سوزوکی نامی شناخته شده در عرصه تولید ملودیکا ، هارمونیکا و دیگر سازها با سطح کیفی عالی است. سوزوکی ملودیکا M37c را برای یادگیری توصیه می کند، اما با این حال برخی از نوازندگان این ملودیکا را بیشتر از Suzuki Melodion Pro 37  ، که مدل رده بالاتر سوزوکی است ، توصیه می کنند. از نظر قیمت گذاری ، این بهترین ملودیکایی است که متوان برای شروع یادگیری یا حتی نواختن حرفه ای استفاده کرد. صدادهی و کیفیت ساخت این مدل در مقایسه با ملودیکاهای گران قیمت تر در رقابت است به همین دلیل بسیاری از افراد ترجیح میدهند تا خرید دیگر مدل ها به سراغ m37c سوزوکی بروند.

    به طور کلی اگر قصد خرید یک ملودیکا را دارید، ملودیکا Suzuki مدل M-37c که در دامنه صدایی آلتو طراحی شده است ، دارای صدایی استثنایی و کیفیت عالی با قیمت مناسب است.

    ویژگی های ملودیکا Suzuki مدل M-37C
    ساخت ژاپن
    دارای ۳۷ کلید در دامنه صدایی آلتو
    جنس زبانه از فسفر برنز
    بدنه از جنس آلمینیوم بوده و پوشش نهایی آن از پلاستیک vinyl مشکی رنگ است.
    پلاستیک استفاده شده در روکش بدنه در برابر رطوبت مقاوت بالایی دارد.
    اقلام همراه این ساز نیز شامل کیس چرمی ، سرساز کوچک و شلنگ میباشد.

    موزیک دون بازدید : 26 دوشنبه 23 فروردین 1400 نظرات (0)

    در ایران سنتور های مختلفی از نظر ساختار و کاربرد وجود دارد که عبارتند از :

    • سنتور ۱۰ خرک
      سنتور ۱۱ خرک
      سنتور ۱۲ خرک
      سنتور لا کوک
      سنتور سی کوک
      سنتور باس
      سنتور باریتون
      سنتور کروماتیک
      سنتور کروماتیک بم
      اما سنتور ۹ خرک یا سل کوک رایج ترین سنتور مورد استفاده در ایران است. 

    تعداد صفحات : 4

    اطلاعات کاربری
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آرشیو
    آمار سایت
  • کل مطالب : 157
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • آی پی امروز : 20
  • آی پی دیروز : 5
  • بازدید امروز : 31
  • باردید دیروز : 6
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 142
  • بازدید ماه : 360
  • بازدید سال : 2,713
  • بازدید کلی : 7,835